Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12273 K.2023/11158

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... üzerine kayıtlı ... sicil sayılı işyerinde alt işveren olan davalı ...’in çalışanı olduğu tespit edilen ...’nın 27.09.2010 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle %100 sürekli iş göremezlik derecesinde yaralandığı, davalı ...’in, ...’in işveren vekili olduğunu, sigortalıya 189.924,59 TL İlk PSD tutarlı gelir bağlandığı, 3.093,90 TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, toplam 193.018,49 TL Kurum zararından şimdilik 20.000,00 TL.’sinin üçüncü kişilerin kusurundan teselsülen sorumlulukları da belirtilerek, 5510 sayılı Kanun’un 21/1-2, 76’ıncı maddeleri uyarınca davalılardan teselsülen yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; müvekkilinin yapılan inşaatın arsasının maliki olduğunu, söz konusu arsa üzerine inşaat yapmak için müteahhit ... ile anlaştıklarını, söz konusu kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davanın zaman aşımına uğradığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin dava konusu olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kazazede sigortalının, soruşturma dosyasında verdiği ifadede olayın ayağının kayması sonucu kendi kusuru nedeniyle meydana geldiğini beyan ettiğini, müvekkilinin kazazede sigortalının işvereni olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Kurum vekili istinaf sebepleri olarak; davalı ... mirasçılarının açmış olduğu davanın "Mirasın Hükmen Reddi" olduğunu ve ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verildiğini, halen mirasçı konumda olan ... mirasçıları açısından davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulması gerekli iken reddine ilişkin kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna itirazları değerlendirilmeksizin hüküm kurulduğunu, kusur oranlarını kabul etmediklerini, davalıların tümünün müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, eksik ve hatalı inceleme sonucu karar verildiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk derece mahkemesi tarafından yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğundan, aleyhine istinaf kanun yoluna başvurulan kararın, esası incelenmeksizin kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine duruşma yapılmaksızın HMK 353/I-(a)-4,6 maddesi uyarınca Nazilli 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin, 20.11.2018 tarihli, 2013/323 E, 2018/611 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için, dosyanın mahkemesine iadesine, karar verilmiştir.

D. Ek Karar

Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin, hükmün kesinliği nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın kesin olmadığını, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, kanun yollarından İstinafı düzenleyen sekizinci kısım birinci bölümde yer alan duruşma yapılmadan verilecek kararları öngören 353 üncü maddesi “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, karar verilmiş olması.

6) (Değişik:22/7/2020-7251/35 md.) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.”

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun, temyiz edilebilen kararları düzenleyen 361 inci maddesi “(1) Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.”

Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma yapmadan usulden karar verebileceği haller HMK’nın 353/1-a bendinde sayılmıştır. Bu maddeye göre usul hukukuna ilişkin önemli aykırılıklar bulunması gerekmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 353/1-a bendine göre vereceği “gönderme” kararlarının “kesin” olduğu madde metninde belirtilmiştir. Gönderme kararı nihai bir karar olup mahkemenin nihai kararına karşı başvurulabilecek bir kanun yolunun bulunmaması halinde bu karar şekli anlamda kesinleşir. Kanunda kesin olduğu belirtilen kararlar aleyhine kanun yoluna başvurularak denetim yapılamaz. Mahkeme kararının hukuka uygun olmaması sonuca etkili değildir. HMK 361 inci maddesinde, Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İnceleme konusu olayda, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin HMK’nın 353/1-a, 6 ncı maddesine ilişkin olduğu anlaşılan 05.06.2023 tarihli hükmün kesin olup ve temyizi kabil nitelikte karar değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin HMK’nın 353/1-a, 6 ncı maddesine ilişkin olduğu anlaşılan 05.06.2023 tarihli hükmün kesin ve temyizi kabil nitelikte olmadığından davacı vekilinin temyiz talebinin REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,