Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12359 K.2024/877

Taraflar arasındaki Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 28.09.1995-08.08.2001 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının geçmiş yıllardaki ticari faaliyetini Kuruma bildirmemesi, yasalarda yer verilen borçlanma imkanlarından da yararlandırılmaması nedeniyle geriye dönük kayıt ve tescil imkanının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Kuruma geçmişe dönük tescil için başvuru tarihinin 20.02.2017 olduğu, ....

Sosyal Güvenlik Merkezinin 15.01.2021 tarih ve E-12526345-201.02.03-24019868 sayılı cevabi yazısında davacının 28.09.1995 ila 08.08.2001 tarihleri arasında ödemesinin bulunmadığının bildirildiği, bu haliyle davacının 1479 sayılı Kanun'a göre zorunlu sigortalı olmak amacıyla kuruma ilk başvurusunun yasal sürelerde yapılmamış olduğu, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı ile ilgili düzenlemenin yeniden yürürlüğe girdiği tarih arasında yer alan yasa boşluğu döneminde de davacının tescil talebinde bulunmadığı bu haliyle davacının geçmişe dönük Bağ-Kur tesciline imkan bulunmadığı,

Kurumun davacının Bağ-Kur kaydının 04.10.2000 tarihine çekilmesine ilişkin işleminin yerinde olduğu anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri Davacının geçmiş yıllardaki ticari faaliyetlerini Kuruma bildirmemesi, yasalarda yer alan borçlanma imkanlarından yararlandırılmaması nedeniyle, geriye dönük kayıt ve tescil imkanı bulunmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava açmadan önce Kuruma 20.02.2017 tarihli başvurusunun, Kurum tarafından "ilgili kayıtları 04.10.2000 tarihinden evvel Kurum kayıtlarına intikal ettirmediğinden 5510 sayılı Kanun gereği Bağ-Kur tescil tarihinin geriye çekilmesi mümkün bulunmadığından" bahisle reddedildiği, Tokatköy Motorlu Taşıt Sahipleri ve Şoförleri Esnaf Odasına 30.09.1995 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile kaydının yapıldığı, vergi mükellefiyetinin 25.06.1996 tarihinde başladığı, 20.02.2001 tarihli talebine istinaden Bağ-Kur tescil tarihinin 04.10.2000 olduğu,

prim ödemesinin 20.08.2001 tarihinde başladığı, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız faaliyetinin basit usulde vergiye tabi olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve vergi kayıtlarından belli bulunduğundan Bağ-Kur sigortalılığının belirlenmesinde bu süreler dikkate alınarak vergi mükellefiyetinin başladığı 25.06.1996 tarihinden davacının Bağ-Kur tescil tarihinin başladığı 04.10.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddi kararının hatalı olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ...

Anadolu 29. İş Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli, 2020/516 Esas - 2022/478 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının 25.06.1996 - 04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu kapsamında sigortalılığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının 28.09.1995-08.08.2001 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'nun 14.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanun ile değişik 24 ve 25 inci maddeleri ve 1479 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,