Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12433 K.2024/3137

Taraflar arasındaki ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.06.2023 tarihli, 2023/2090 Esas ve 2023/6308 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; zamanaşımı itirazının yerinde olmadığını, zamanaşımına uğramadığını belirterek Mahkeme kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.