Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12766 K.2024/3531

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 07.02.2023 tarihli ve 2023/131 Esas, 2023/934 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bam Dairesince direnilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 07.02.2023 tarihli ve 2023/131 Esas, 2023/934 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davacıya ait 13.11.1996 ile 25.11.1997 tarihlerinde pamuk ürünü teslim ettiğine dair müstahsil makbuzlarının olduğu, makbuzlarda Bağ-Kur prim kesintilerinin olduğu, tarımsal amaçlı kullanılan kredi makbuzlarının olduğu buna ilişkin 1996 tarihinden beri aidatların olduğu, kolluk tarafından tutulan tutanakta ...'in yaklaşık 50 dönüm araziyi işlettiği ve başka bir işle iştigal etmediği anlaşılmakla;

gerekçede belirtildiği üzere, müstahsil makbuzlarına ilişkin prim kesintilerinin kuruma intikali gerektiği değerlendirilmesi ile davanın reddine dair hüküm tesisi hatalı olup direnme yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.