Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13903 K.2025/619

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı, davalı şirkette 01.05.2010 tarihinde elektrik - elektronik ustası olarak çalışmaya başladığını.

Davacı 24.11.2012 günü fazla mesai yaparken işveren tarafından fabrikanın başka bir bölümüne çağrıldığını ve 3 adet çöp kamyonunun acilen tamiri için gerekli işlemlerin yapılması için talimat verildiğini, davacı bu işleri yapmak için çöp kamyonunun kasa kısmındaki platforma çıktığını, platformu tutan hidrolik yağ pompalarının içindeki yağın patlaması sebebiyle platform hızlı bir şekilde çöktüğünü ve davacının olay etkisiyle sol böbrek kısmını çöp kamyonunun arkasındaki demir platforma çarptığını,

davacının olayın etkisiyle Kemalpaşa Devlet Hastanesine götürüldüğünü orada durumunun acil olarak bildirilerek Ege Üniversitesi Hastanesine sevk edilerek ameliyata alındığını ve bu iş kazası sebebiyle davacının 6 kez daha ameliyat olduğunu halen daha sağlığına tam olarak kavuşamadığını davacının hayatı boyunca %26.2 maluliyet oranıyla yaşamak zorunda olduğunu ve çalışma gücü kaybından doğacak maddi hasarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça açılan bu tazminat davasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının iddia edildiği gibi fabrikanın başka bir bölümüne çağrılmadığını her zamanki gibi kendi işini yaptığını, davacının kasa kısmındaki arka kapak bölümüne çıkarken araçta bulunan basamağı kullanmak yerine konteynır sistemine basıp çıkmaya çalıştığını ve davacının ayağının kayıp, karnını konteynır sistemi üzerinde bulunan saçtan imal edilmiş bir baraya çarparak ayakları üzerine düştüğünü ve bu olayda davalı işverenin kusurunun olmadığını, davacının tedavi süreci içerisinde maaşını almaya devam ettiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''1-Davanın kısmen kabulü ile a-) Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 245.049,13-TL sürekli kısmi işgöremezlik kaybı ve 3.197,36-TL geçici işgöremezlik kaybı olmak üzere toplam 248.246,49-TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,'' şeklinde karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "...Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile tarafların dayandığı maddi delillere ve bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve ayrıca davacının davalı işyerinde elektrik ustası olarak çalıştığı, 24.11.2012 tarihinde çöğ konteynerlerinin elektrik aksamını tamir ederken konteynerın arka kısmındaki silindire çıktığı,

silindirin aşağı doğru inmesi sonucu düşerek yaralandığı, Mahkemece aldırılan bilirkişi raporları arasında bir çelişki bulunmadığı, davalı işverenin %75, davacının %25 oranında kusurlu olduğu tespit edildiği, kusur oranlarının dosya içeriği, tanık beyanları ve olayın oluş şekline göre yerinde olduğu, kaldı ki SGK tarafından düzenlenen tahkikat raporunda davalı işverenin %80 oranında kusuru tespit edildiği,

ayrıca rücuen tazminat davasının neticesinin beklenmesinin dosyaya bir katkı sağlamayacağı, faiz başlangıç tarihlerinde de bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının reddi ile usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur oranları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, rücuen tazminat davasında müvekkili şirkete %60 oranında kusur izafe edildiğini, iş bu davada ise kusur oranın %75 olarak belirlendiğini, faiz başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini belirterek kararı istinaf etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına,

temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına ve rücuen tazminat davasında da dairemiz bozma kararından sonra aldırılan çelişkileri giderir rapora göre davalı vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR