Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/14005 K.2024/4003

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve davacı temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliği istenilmiş, yapılan araştırma sonrası davacının çalıştığı iddia edilen işyeri çalışanına tebliğ yapıldığı anlaşılmış ise de, söz konusu tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Zira davacının çalıştığı iddia edilen adresin gerçekten çalışılan işyeri olup olmadığı teyit edilmediği gibi (iş yeri dönem bordrolarından), tebliğin yapıldığı şahsın da o işyerinde çalışıp çalışmadığı denetlenmemiştir. Mahkemece ilgilinin mernis adresi araştırması da yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve davacı temyiz dilekçesi usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.