Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1566 K.2023/4364

Taraflar arasındaki hizmet cetvelinde görülen çalışmaları yönünden kod değişikliği istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilini davalı işveren yanında 20.11.2013 tarihinde kamyon sürücüsü olarak işe başladığı ve iş akdinin feshedildiği tarih olan 30.12.2016 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin Akgün İnşaat yanında devamlı olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, inşaat malzemelerinin dağıtımını yapmakta olan müvekkil davalı işyerinde genel olarak 08.00 ile 18.00 saatleri arasında çalıştığını, işin niteliğine göre birçok zamanda 24 saat esası ile çalıştığını, şehir dışı malzeme sevkiyatı hususunda da işveren talimatları doğrultusunda taşıma işi yaptığını,

müvekkilinin işverden SGK primlerini yatırılmasını ve hak ettiği ücretlerin ödenmesini defalarca istemesine rağmen davalı işverenin müvekkilini sürekli oyaladığı, girişini kuruma bildirmediği ve SGK primlerini yatırılmadığını belirterek davanın kabulü ile müvekkilinin 20.11.2013 tarihi ile 30.12.2016 tarihleri arası davalı işveren nezdinde tam gün ve bilfiil çalıştığının tespitine, çalışma süreleri boyunca ödenmeyen SGK primlerinin ödenmesine, bu hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinden özetle; davacı ile müvekkili arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığı gibi, davacı tarafından iş sözleşmesi kapsamında yapılan bir fiil çalışmasının da bulunmadığını, davanın 5510 sayılı Kanun'da belirtilen hak düşürücü sürenin sona ermesinden sonra ikame ettiği için öncelikle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan SGK Başkanlığının cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 22.11.2013 ile 19.04.2016 tarihleri arasında tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespit edildiği, bu sebepten ötürü davacının davalı işyerine ne şekilde ne sıfatla çalıştığı dava dilekçesinden anlaşılamadığını, ayrıca dava dilekçesinde çalışma saatlerinin de çelişkili olarak belirtildiğini, kaldıki şoförlük gibi bir işte aralıksız çalışma zaten Karayolları Trafik Kanunu'na aykırı olduğunu, bu haliyle davacının Kurum sigortalısı olarak 01.01.2021 tarihinden geçerli 2/7844240 tahsis numarası ile 4/a yaşlılık aylığı bağlandığının anlaşıldığını, müvekkilinin kurumun bir kamu kuruluşu olup kurum kayıtlarının esas olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece mahkemesince, davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davada Sosyal Güvenlik Kurumunun müvekkil şirketi tebliğ edildiği iddia edilen yazının yanlış adrese gönderildiğini, davacının açtığı davada hukuki yararı bulunmadığını, kurumun müvekkil şirketin hiçbir dahiline gerek kalmaksızın re’sen düzeltme işlemini yaptığını dava açılmasına sebebiyet vermediklerini ve yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle kaldırma kararımız sonrası mahkemece kuruma yazılan müzekkereye yapılan hatalı kod bildiriminin davalı işveren tarafından yapıldığı yönünde verilen cevabi yazı içeriğine göre dava açılmasına hatalı bildirimi nedeni ile davalı işverenin sebep olduğunun ve bu halde yargılama gideri ve vekalet ücretinde sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Ltd. Şti. vekili dilekçesinde özetle; davada Sosyal Güvenlik Kurumunun müvekkil şirketi tebliğ edildiği iddia edilen yazının yanlış adrese gönderildiğini, davacının açtığı davada hukuki yararı bulunmadığını, kurumun müvekkil şirketin hiçbir dahiline gerek kalmaksızın re’sen düzeltme işlemini yaptığını dava açılmasına sebebiyet vermediklerini ve yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık,hizmet cetvelinde görülen çalışmaları yönünden kod değişikliği istemine ilişkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk MADDE 331- (1) Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.

(2) Görevsizlik veya yetkisizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik veya yetkisizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.

(3) Davanın açılmamış sayılmasına karar verilen hâllerde yargılama giderleri davacıya yükletilir." düzenlemesi mevcuttur.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,