Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1578 K.2023/1244

...

MAHKEMESİ

İş Mahkemesi

SAYISI

2018/176 E., 2019/83 K. vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : ...

I. DAVA

Davacı Kurum vekili mahkememize verdiği dava dilekçesi ile müvekkili bulunduğu kurumun sigortalısı ... 'ün davalı ... tarafından 23.05.2008 tarihinde ateşli silah ile vurulması sonucu ağır yaralandığını, bu olayın ardından müvekkili kurumunca sigortalıya tedavi bedeli olarak 17.073,02 TL masrafta bulunduğunu, olay nedeniyle davalı hakkında açılan kamu davasının Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/544 Esas, 2011/143 Karar sayılı dosyası ile görüldüğünü, yargılamanın sonucunda davalının ateşli silahla müessir fiil suçunu işlediğinin sabit bulunduğunu, davalı ile ilgili olarak mahkumiyet kararı verildiğini, bu olay nedeni ile vekil eden kurumun sigortalısına ödemiş olduğu 17.073,02 TL hastane masrafının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davayı kabul etmediğini, hakkında açılmış olan kamu davasının sonuçlanmadığını, istenilen meblağın çok yüksek olduğunu ve bu sebeple para miktarına itiraz ettiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2012/622 Esas, 2015/198 Karar sayılı kararıyla davacı tarafından açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, 12.804,76 TL alacağın sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairemizin 13.02.2018 tarihli ve 2016/2204 E. 2018/883 K. sayılı bozma ilamında; ceza davası sonucu beklenerek haksız tahrik indirimi yapılmış olması halinde bu indirimin de dikkate alınarak kurum alacağının belirlenmesi gerekeceği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı hakkında açılan Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/544 Esas, 2011/143 karar sayılı dosyasında davalının sigortalıyı kasten yaralama suçundan dolayı mahkumiyet kararı verildiği, haksız tahrik nedeniyle 1/4 oranında indirim yapılarak karar verildiği,

sigortalının olay günündeki sigortalılık durumu ve davacı kurumun dilekçesi dikkate alındığında 506 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanması gerektiği, davalının kasıtlı hareketi ile sigortalının zarar gördüğü ve bu eylemin suç olduğu,davalının bu fiili haksız tahrik altında işlediği ve davalı aleyhine hükmedilecek alacaktan 1/4 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulü ile 12.804,76 TL alacağın sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, haksız tahrik indiriminin yapılmaması gerektiğini belirterek davanın tamamının kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı asil temyiz dilekçesinde,yapılan haksız tahrik indiriminin yerinde olduğunu ancak kabule ilişkin tutarın fahiş olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 23.05.2008 tarihinde meydana gelen ateşli silah yaralanması nedeniyle yaralanan sigortalıya kurumca yapılan tedavi giderlerinden oluşan masrafların davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2. 506 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...