Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/174 K.2024/4264

Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 19.03.2012 tarihinde davalı işyerinde işe başladığını, 20- 70 kg ağırlığındaki pamuk çuvallarının müvekkili tarafından tek başına kaldırılmak ve 50 cm yüksekliğinde basamak çıkılmak suretiyle makinenin içine dökmek zorunda bırakıldığını, 2013 yılı 9 uncu ayında ağır çalışma koşulları nedeniyle menüsküs yırtığı nedeniyle ameliyat olduğu,

bir müddet istirahatli kaldıktan sonra 2012/1 inci ayında tekrar işe başladığını, 2014/7 nci ayında tekrardan sağ diz bölgesinde şişme olması üzerine dizinden ameliyat olduğunu, 11.11.2016 tarihinde de yine hastaneye kaldırılarak atroskopi yöntemiyle ameliyat olduğunu bu kapsamda 1 ay 27 gün raporlu kaldığını, müvekkilinin asgari ücret karşılığında çalışmakla beraber fazla mesai ile birlikte 1.600 - 2.000 TL arası maaş aldığını beyanla fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 100 TL geçici iş göremezlik,

100 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olarak 01.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 19.03.2012 tarihinde işe başladığını ve 24.01.2017 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının iş kazası olarak bahsettiği olayın 01.07.2014 tarihinde meydana geldiğini, olayın 02.07.2014 tarihinde SGK'ya bildirildiğini ve Kahramanmaraş C.Başsavcılığının 2014/11287 Soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma yürütüldüğünü, soruşturma neticesinde takipsizlik kararı verildiğini, davacının işe girmeden önce ağır işte çalışabilir raporu sunduğundan çalıştığı işin ağır iş olmadığını,

davacının çalıştığı süre boyunca verilen doktor raporlarının tümünün basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir nitelikte olduğunu, en son verilen diz çökerek ve ağır işlerde çalışamaz raporundan sonra davacının çalışmadığını, 24.01.2017 tarihinde kendi isteği ile tüm tazminatları ödenmek suretiyle işten ayrıldığını, kaldı ki en son raporun dahi iş gücü kaybına uğradığını göstermediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararında özetle; davacının meydana gelen kaza nedeniyle maluliyetinin bulunmadığından sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine, SGK tarafından yapılan ödeme nedeniyle geçici iş görememezlik tazminatının 88,94 TL'sinin kabulüne, davacının meydana gelen kaza nedeniyle 93 gün iş göremez durumda kalmış olması, davacının yaralanma şekli, yaralanmasının niteliği, tedavi süresi, kusur durumu, ortaya çıkan yaralanma nedeniyle davacının duyduğu elem ve üzüntünün ağırlığı, davacının ekonomik ve sosyal durumu, davalının ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek davacı için 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işverenin İş Kanun'un öngörmüş olduğu emredici kurallara aykırı davrandığını, davacının tedavilerinin halen devam ettiğini, maluliyet değerlendirilmesinin yerinde olmadığını, manevi tazminatın miktarının az olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; somut davada, İş Güvenliği Uzmanından oluşan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda ile olayın meydana gelmesinde; davalı Şirketin %75 davacının %25 oranında kusurlu olduklarının mütalaa edildiği, bilirkişilerin mesleki nitelikleri, davalının kusursuz veya daha az kusurlu olmasını gerektirir; hükme dayanak kusur raporundaki bilimsel, teknik ve somut olaya uygun değerlendirmelerin aksine somut bir iddianın belirtilmediği anlaşılmakla davacı vekilinin kusur oran ve aidiyetlerine yönelik istinaf itirazları da yerinde görülmediği,

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerektiği gözetildiğinde davacı lehine takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat yerinde olduğu gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/b-1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kusur raporunda müvekkiline yaş ve tecrübesi nedeniyle iş ile alakalı dikkat ve özeni göstermediği belirtilerek %25 oranında kusur verilmiş ise de gerekçe belirtilmeden bu şekilde kusur verilmesinin yerinde olmadığını, müvekkilinin diz çökmek suretiyle ağır işlerde çalışamadığını, 2014 yılında ameliyat geçirdikten sonra da ağır kaldırmaması gerektiğinden görev değişikliği istemiş ise de talebi kabul edilmediğini ve 2016 yılında aynı bölgeden ameliyat olduğu, müvekkilinin iş göremezlik oranının kalıcı nitelikte olduğunu, müvekkilinin ağır iş hayatının gerekleri açısından iş göremezlik oranın değerlendirilmediğini, aynı zamanda manevi tazminatın az olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlığın iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat hükümlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleridir. "Dava yığılması (objektif dava birleşmesi)" açısından aynı Kanun'un 110 uncu maddesidir. "Tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan kanun hükümleri gözetildiğinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleridir. "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleridir. "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısında işyerinin nitelik ve kapsamına göre 6331 sayılı Kanun'un maddeleridir.

3. Değerlendirme A) Davacı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 27.09.2022 karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 107.090,00 TL olup, davacı vekilinin dava dilekçesinde 50.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, istinaf başvurusunun esastan reddedildiği İlk Derece Mahkemesi kararında davacı lehine hükmedilen 10.000,00 TL manevi tazminatın, maddi tazminat hükmünden ayrı olarak anılan kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle; sürekli iş göremezlik oranının tespiti, kusur oran ve aidiyetleri ile maddi tazminat hesabının dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, davacı vekilinin temyiz itirazı olarak ileri sürdüğü sebeplerin istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu da dikkate alındığında, temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenlerine göre maddi tazminat hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarını miktardan REDDİNE,

2. Davacı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle bu hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Aşağıda dökümü yapılan bakiye karar harcının davacıdan tahsiline,

4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,