Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1774 K.2023/3097

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait işyerinde çalışmaktayken 26.03.2017 tarihinde iş kazası geçirdiğini, talep doğrultusunda Sosyal Güvenlik Kurulu tarafından davacının sürekli işgöremezlik oranının %4,2 olarak tespit edildiğini, itiraz üzerine Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu'nca maluliyete itirazlarının reddedildiğini ve maluliyet oranının %4,2 olarak tespit edildiğini beyanla davacının sürekli işgöremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili, davacının emir ve talimatlara uymaması nedeni ile iş kazası geçirdiğini, kaza sonrasında davacının, davalı şirkete maddi manevi tazminat davası açtığını, davacının kazadan sonra 3 yıl davalı şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davalı şirkete kusur izafesinin mümkün olmadığını, davacıya iş ile ilgili her türlü eğitimin verildiğini ve işyerinde gerekli iş sağlığı güvenliği önlemlerinin alındığını, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tespiti yapılan kusur oranının yerinde olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile, davacı ...'in 26.03.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik (meslekte kazanma gücü kaybı) oranın % 4,2 (dört virgül iki) olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu istinaf dilekçesi ile iş kazası nedeniyle davacının ciddi hasar aldığını ve işini değiştirmek zorunda kaldığını, İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme ile karar verdiğini, dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kurulu'na gönderilmesi gerektiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili sunmuş olduğu istinaf dilekçesi ile sürekli iş göremezlik oranının değişmemesi nedeniyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddinin gerekdiğini, davalı işverenin yargılama gideri ve vekalet ücretinden dolayı sorumluluğuna hükmedilemeyeceğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili sunmuş olduğu istinaf dilekçesi ile Kurum tarafından dava tarihi itibariyle davacının meslekte kazanma gücü kaybının %4,2 olarak belirlendiğini, Mahkemenin hüküm kururken %4,2 ile davanın kabulüne karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " 5510 sayılı Kanun'un 95'inci maddesi ve Yargıtay HGK'nın 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamında belirtilen prosedür gerçekleştiği, dava tarihinden önce Kurum İl Sağlık Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranında bir değişiklik bulunmadığı yargılama aşamasında tespit edilmesine rağmen, davanın reddi yerine, ilk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, belirtilen hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak.

6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur" gerekçesine dayalı olarak "davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı işveren vekili ile davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf taleplerinin kabulüyle.

Aliağa 2. İş Mahkemesi'nin, 26.07.2022 tarihli, 2020/155 E, 2022/155 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile davacının iş kazasına bağlı ortaya çıkan ve Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranına itiraz hakkını kullanmasının dava yoluyla mümkün olduğunu, davada aleyhe verilen karar nedeniyle davacının karşı taraf vekalet ücreti ödemek zorunda kalmasının anasayal hak arama özgürlüğünün ihlali niteliğinde olduğunu, somut olayda, davacının gerçek ve doğru sürekli işgöremezlik oranının Adli Tıp 3. İhtisas Dairesince tespit olunan değer olan %4,2’nin üzerinde olduğunu, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'na yeniden gönderilerek maluliyete ilişkin rapor alınması gerektiğini, Mahkekemece eksik inceleme ve araştırma neticesi hükmün kurulduğunu beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı ...'in 26.03.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik ( meslekte kazanma gücü kaybı) oranının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,