Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/2163 K.2023/2168

vekili Avukat ... FER'İ MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 31.12.2015

HÜKÜM/KARAR :Davanın Kabulü

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı işveren vekili ile feri müdahil kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait Özel ... Hastanesinde "anestezi uzman doktoru" olarak 01.12.2013 – 31.08.2014 tarihleri arasında "part-time çağrı üzerine günde 24 saat usulü ile ayda 12 ila 13 gün süreyle" çalıştığı iddiasıyla bildirilmeyen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının asıl olarak başka bir işyerinde çalıştığı, asıl çalıştığı işyerinden izin kağıdı alarak hastanede part-time olarak 05.12.2013 – 14.01.2014, 07.07.2017 – 01.09.2014 tarihleri arasında çalıştığı, başka çalışması olmadığı;

Fer'i müdahil Kurum, Kurumda ... sicil sayılı dosyada işlem gören davalıya ait işyerinde davacının 05.12.2013 – 14.01.2014 ve 07.07.2014 – 01.09.2014 tarihleri arasında bildirilmiş çalışmalarının olduğu, Kurum kayıtlarına itibar edilmesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2015/625 Esas, 2018/13 Karar sayılı kararıyla; Davacının davalı işyerinde kuruma bildirilenler dışında 2014 yılı Ocak ayında 13 gün, 2014 yılı Şubat ayında 13 gün, 2014 yılı Mart ayında 13 gün, 2014 yılı Nisan ayında 13 gün, 2014 yılı Mayıs ayında 13 gün, 2014 yılı Haziran ayında 13 gün olmak üzere toplam 78 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, ... 2. İş Mahkemesi tarafından verilen 16.01.2018 tarih, 2015/625 Esas ve 2018/13 Kararr sayılı kararına yönelik davalı vekili ile fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinin 1'inci alt bendi uyarınca

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile feri müdahil Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 24/10/2019 tarihli 2019/71 Esas, 2019/6479 Karar sayılı Bozma İlamında;

2.1-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının anestezi uzmanı doktor olduğu, davacı ile davalı işverenlik arasında imzalanan sözleşmede davacının çalışma şeklinin haftanın üç günü birer saat (pazartesi 17:00-18:00 ... 17:00-18:00 Cuma 17:00-18:00 saatleri arası) normal mesai, icap veya çağrı üzerine işe gelinmesi ve nöbet şeklinde üç kısma ayrıldığı, davacının davalı işyerinden 05.12.2013 ve 07.07.2014 işe giriş bildirgelerinin verildiği, kısmi bildirimlerinin yapıldığı, davacının dava dışı ... Yaşam Hastanesi ile tam zamanlı ( haftaiçi 08:30-16:00, ctesi günleri 08:30- 13:00 saatleri arasında) belirsiz süreli iş sözleşmesinin bulunduğu,

2.2.Somut olayda, davacının kısmi çalışmaları somut olarak belirlenmeden, tanık anlatımları ile sonuca gidilmesinin hatalı olduğu,

2.3.Mahkemece yapılacak iş; davacının, davalı işyerinde katıldığı ameliyat kayıtlarının getirtilip, inceleme yapıldıktan sonra , davacının sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu bir uzman bilirkişinin görüşü alınmak suretiyle açıkça saptandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğundan bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Davacının davalı işyerinde sözleşme kapsamında haftada üç saat normal mesaide çalıştığı, hafta sonları 24 saat nöbet tuttuğu, bu çalışma şekline göre taleple bağlı kalınarak ayda 13 gün süreyle çalıştığı, bu bağlamda davalı işverenlikte, SGK'ya bildirilen gün sayıları dışlanmış bir şekilde; 2014 yılı Ocak ayında 13 gün, 2014 yılı Şubat ayında 13 gün, 2014 yılı Mart ayında 13 gün, 2014 yılı Nisan ayında 13 gün, 2014 yılı Mayıs ayında 13 gün, 2014 yılı Haziran ayında 13 gün olmak üzere toplamda 78 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığı kanaatiyle,

Davacının davalı işyerinde kuruma bildirilenler dışında 2014 yılı Ocak ayında 13 gün, 2014 yılı Şubat ayında 13 gün, 2014 yılı Mart ayında 13 gün, 2014 yılı Nisan ayında 13 gün, 2014 yılı Mayıs ayında 13 gün, 2014 yılı Haziran ayında 13 gün olmak üzere toplam 78 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile feri müdahil kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; tanık beyanlarının hüküm kurmaya yeterli olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. Fer'i müdahil kurum vekili; davanın resmi kayıtlarla ispatlanması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalıya ait ... Hastanesinde "anestezi uzman doktoru" olarak 01.12.2013 – 31.08.2014 tarihleri arasında "part-time çağrı üzerine günde 24 saat usulü ile ayda 12 ila 13 gün süreyle" çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 inci maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinin 10 'uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı işveren vekili ile feri müdahil kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine, gönderilmesine,

...