Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3015 K.2024/5639

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve birleşen dava dilekçelerinde özetle, davacının 05.06.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davacı gibi, ...’ın yanında sigortalı olarak çalıştığını, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu, kazaya sebebiyet veren makineyi davacının temin ettiğini, bu nedenle makinenin yetersiz olması, vs hususların davalının değil davacının sorumluluğunda bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya sebebiyet veren makinenin davacıya ait olduğunu, bu nedenle kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının işvereni ... ile müvekkili arasında taşeron sözleşmesi imzalandığını, davacının tazminat taleplerinden de işvereninin sorumlu olduğunu, iş kazasının meydana gelmesinde kusurun, ... ve davacıda olduğunu, iş kazasının olduğu makinenin, ...’a ait olduğunu, iş makinesi operatörü olmadığı halde bu makineyi kullanmaya çalışmasında işçinin ağır kusuru bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada; davanın kısmen kabulü ile 90.763,80 TL sürekli iş göremezlik tazminatının (davalı ...

1.000,0 TL'sinden sorumlu olmak üzere) 05.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, 40.000,00 TL manevi tazminatın 05.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen Kocaeli 4. İş Mahkemesinin 2014/86 E. 2014/85 K. sayılı davasında;

davanın kısmen kabulü ile 90.763,80 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 05.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, 40.000,00 TL manevi tazminatın 05.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 2019/84 e.

2019/87 k. sayılı davasında; davanın kabulü ile 32.956,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 05.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın kaza sonrası davacıya yapmış olduğu ödemenin tedavi giderlerine yönelik olduğunun kabul edildiği, bu tutarın maddi tazminattan mahsup edilmediğini, kusur raporunun olayın oluş biçimine ve hakkaniyete uygun olmaksızın düzenlenen kusur raporu ... alınarak hesap edilen tutar üzerinden hüküm kurulduğunu, davacının yeterli özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmemesi, kazaya konu makinenin kendine ait olması,

müvekkili işverenlerce tesis edilmemesi düşünülerek kusur atfedilmesi gerektiğini, manevi tazminat tutarının da fahiş olduğu kanaatinde olduklarını, davalı ...'e yöneltilecek bir kusur bulunmadığını, Mahkemece verilen kararda alacak kalemlerinin hatalı olarak belirtildiğini, kararın ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı ... İnşaat Otomotiv ve Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirketin değil diğer davalı ... Dekorasyon personeli olduğunu, gerekli iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin alınmasından, eğitimin verilmesinden, kontrol edilmesinden ... Dekorasyonun sorumlu olduğunu, ... Dekorasyonun ağır kusuru ve ihmali olmasına rağmen, Mahkeme tarafından müvekkili şirketin de kusuru değerlendirilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nın 13.01.2015 tarihli inceleme raporu ile davacı ...'un 05.06.2012 tarihinde yaralanması ile sonuçlanan olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca iş kazası olduğu, kazada sigortalının % 15, asıl işveren ...'nin % 30, alt işveren ...'ın % 55 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği,

dosyada alınan 25.10.2018 tarihli kusur bilirkişi raporuna göre, iş kazasının meydana gelmesinde davacı ...'un % 15, ...'nin % 30, davalı ...'ın % 45, davalı ...'ün % 10 oranında kusurlu olduğu şeklindeki kabul ve değerlendirmenin usul ve yasaya uygun olduğu ve dosya kapsamına uygun olduğu, iş bir bütün olarak değerlendirildiğinden ve o gün orada olmasa bile şantiye şefi olarak gerekli iş güvenliğini sağlamak zorunda olan ve işyerinin şantiye şefi olan ...'e kusur verilmesinin doğru olduğu, bu yönlere ilişen istinafın yerinde olmadığı,

İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 20.04.2016 tarih ve 1348 sayılı Sağlık Kurulu kararı ile davacının maluliyet oranının % 28 olarak belirlendiği, davalı ... tarafından iş kazası sonrasında davacı adına babası ... ...'a 23.10.2012 tarihinde 2.000,00 TL ödemenin, tedavi giderleri ve hastane masraflarına karşılık olduğunun davacı tarafça belirtilmesi ve ödeme sayısı, miktarı,

ödemenin davacı yerine babasına yapılmış olması ve ödeme tarihinde davacının tedavi sürecinin devam ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde yapılan ödemenin tedavi giderlerine yönelik olduğuna yönelik kabulün dosya kapsamına uygun bulunduğu, aktüerya uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen 28.12.2018 tarihli raporda, davacının talep edebileceği sürekli iş göremezlik tazminatı tutarının 123.720,56 TL olduğu şeklindeki İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanun'a uygun olduğunun anlaşıldığı,

davacının sürekli iş göremezlik oranı, tarafların kusur durumu, hastalığın tespit tarihi, davacının yaşı dikkate alındığında Mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... İnşaat Otomotiv ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 ncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 ncü maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Davalılar vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK nın 110 ncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Davalılar vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalılar vekillerinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalılar vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalılar vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,