Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3270 K.2023/3731

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılık tespiti ve 7256 sayılı Yapılandırma Kanunu'ndan faydalandırılması istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; müvekkilinin zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 01.06.1995 ile 30.06.1997 tarihleri arası olarak tespitine, kurum kayıtlarının düzeltilmesine, SGK ya 06.04.2021 tarihli başvuruları doğrultusunda 7256 sayılı Yapılandırma Kanunu gereğince 01.06.1995 ile 30.06.1997 tarihleri arası müvekkilinin borçlarının yapılandırılmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davacının davasının ve talep sonuçlarının zamanaşımına/hak düşürücü süreye uğradığı, ayrıca açılan davanın usule aykırı olup davacı tarafın hukuki yararı bulunmadığı, davanın hukuki yarar yokluğundan reddedilmesine karar verilmesini, davacı tarafın davalı Kuruma başvuruda bulunduğu, tescil talebinin mevzuata ve yerleşik içtihatlara uygun olmadığından dolayı reddedildiği, tescil işlemi yapılmadığından dolayı davacının yapılandırma kanun kapsamından yararlanmasının da mümkün olmadığı belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 1994 yılında tütün üretmeye başladığı, 1994 yılında ürettiği tütünlerin satışına istinaden ilk olarak 26.05.1995 tarihinde tevkifat yapılmaya başlandığı, 2002 yılına kadar her yıl tütün satışına devam edildiği, kurum tarafından bu dönemlere ilişkin 01.07.1997- 31.12.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalılığın tespit ve tescil edildiği, ancak davacının 26.05.1995 ve 17.05.1996 tarihinde sattığı tütünlerden tevkifat yapılmasına rağmen tespit ve tescil edilmediği,

davacının düzenli olarak tarımsal faaliyet göstererek tütün üretip sattığı hususları ve yukarıda açıklanan Yargıtay içtihatından hareketle davacının 01.06.1995- 30.06.1997 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edilmesi gerektiği ve kabul edilen sürelere ilişkin olarak tahakkuk ettirilecek prim borçlarının davacının kuruma başvuru tarihinde yürürlükte bulunan 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılmasının gerektiğini kabul ile davacı ...'nin 01.06.1995- 30.06.1997 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,

tespit edilen sigortalılık süreleri yönünden tahakkuk ettirilecek prim ve ferileri borçlarının 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılmasına, karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunduğunu, ilk derece mahkemesince hatalı karar verildiğini, davanın kamu düzenini ilgilendirdiğini ancak, kesin deliller ispatı gerektiğini beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "tüm deliller incelendiğinde; emniyet araştırması, ziraat odası kaydı, Tarım İlçe Müdürlüğü kayıtları, tanık beyanları ve tapu kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, tarımsal faaliyetinin devam ettiği görülmekle, yerel mahkeme değerlendirmesi yerinde görülmüştür" gerekçesi ile dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Denizli 4. İş Mahkemesi 2021/206 Esas 2022/450 karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Dava kamu düzenini ilgilendirdiğinden ancak kesin delillerle ispatının mümkün olduğunu, 5510 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesi uyarınca davalı Kurumun kayıt ve belgeleri esas olup aksi ancak eşdeğer yazılı belgeler ispatlanamadığını belirterek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve talep ettiği dönemdeki tevkifatlarının bulunduğu, tarımsal faaliyetin devam ettiğine dair yapılan tarımsal faaliyet araştırması ile, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,