Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3960 K.2023/4585

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekilinin mahkememize verdiği dava dilekçesinde özetle: müvekkilinin işçisi davalı ...' ın 25.02.2017 tarihli iş kazası ile ilgili davalı kurumca maluliyet oranının %21,2 olarak belirlendiğini, bu orana itiraz ettiklerini, bu oranın gerçek verilerden uzak olduğunu, kazalının müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini, böyle bir maluliyet oranı olması halinde kısa süre sonrasında işine dönmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek maluliyet oranının yeniden tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı SGK vekili davaya cevap vermemiş, duruşmalarda davanın reddini savunmuştur. 2.Davalı ... vekilinin mahkememize verdiği cevap dilekçesinde özetle, davacı iddialarının haksız ve gerçek dışı olduğunu, davacı şirketin gerek süreci uzatmak, gerekse haksız bir menfaat elde etmeye çalışmak amacı ile bu davayı açtığını, kaza sonrası müvekkilinin topal olarak çağırılmaya başlandığını, SGK tarafından belirlenen maluliyet oranının yüksek olmayıp aksine düşük olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, 23.12.2021 tarihli duruşmada ise Adli Tıp Üst Kurulunca belirlenen maluliyet oranı yönünden tespit kararı verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; “1-Davanın reddine, Davalı ...'ın 25.02.2017 tarihli iş kazası sonucu oluşan maluliyet oranının % 25 olduğunun tespitine,” karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Eldeki davada, davacı şirket vekili, davalı sigortalının geçirdiği iş kazası sonucunda sürekli iş göremezlik derecesinin davalı kurum tarafından %21,2 olarak belirlendiğini ve bu oranı kabul etmediklerini beyan ederek, yeniden belirlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece “davanın reddine, davalı ... 'ın 25.02.2017 tarihli iş kazası sonucu oluşan maluliyet oranının % 25 olduğunun tespitine” dair karar verilmiş ise de, iş bu davanın açılmasındaki amaç, kurum tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik derecesine itiraz olup, sürekli iş göremezlik derecesinin daha az olduğunun tespitidir.

Yargılama sırasında itiraz edilen orandan daha fazla bir oran tespit edilmesi karşısında, davanın reddine karar verilmesi isabetli olup, ayrıca tespit hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1. Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararında yer alan “Davalı ...'ın 25.02.2017 tarihli iş kazası sonucu oluşan maluliyet oranının % 25 olduğunun tespitine,” ibaresinin silinerek hükümden çıkarılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgilisine iadesine,