Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4118 K.2024/5959

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen asıl hükme yönelik karar ve ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

A. Asıl Hükme Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesi

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; temyize konu edilen miktarlar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00-TL’nin altında kalmaktadır

B. Ek Karara Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesi

Davacılar vekili 18.01.2023 tarihli tavzih talepli dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli 2022/1040 Esas 2022/5122 Karar sayılı kararında "mirasçılar aleyhine hesaplanan ve takdir olunan vekalet ücretinin usul ve Kanun'a uygun olmadığını..." ileri sürerek, maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.01.2023 tarihli ek karar ile davacılar vekilinin kararının düzeltilmesine yönelik tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli 2022/1040 Esas 2022/5122 Karar sayılı asıl hükmünün kesin nitelikte bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin de reddine karar vermek gerekmiştir.