Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4200 K.2023/4500

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun kabulü ile , kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 06.12.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; Yüksek Sağlık Kurulu raporuna itiraz edilmediği için davalı şirket lehine kazanılmış hak doğduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davacının maluliyet oranı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, kurum tarafından belirlenen maluliyet derecesine ilişkin muayenenin 06.12.2014, Adli Tıp Kurumu raporuna esas muayenenin 06.12.2017 tarihinde yapıldığını, aradan 3 yıl geçtiğinden maluliyetinin değişmesi durumunun yeni bir olgu oluşturduğunu, söz konusu dava maluliyet tespiti davası olduğundan kabul anlamına gelmemekle birlikte davacının maluliyetinin %6,3 olduğuna kanaat getirildiği durumda dahi davanın reddine karar verilemeyeceğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi istemine ilişkin eldeki davada davacı tarafından vazgeçilmez nitelikte olan sosyal güvenlik hakkının kullanılmasının söz konusu olması, iş kazası nedeniyle işveren aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının yargılaması sırasında davacının sürekli iş göremezlik oranına herhangi bir itiraz yöneltmemiş olmasının sürekli iş göremezlik oranının kesinleştiği anlamına gelmemesi ve anılan hususun tazminat davası içinde değerlendirilmesinin gerekmesi,

Adli Tıp Kurumu 2 inci Üst Kurulunun bu konuda son merci durumunda olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte bulunması, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin ve başlangıç tarihinin de belirlenmiş olması gerekçeleri ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile; ...

1 inci İş Mahkemesi'nin 29.09.2022 tarihli ve 2021/337 E. 2022/389 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne davacı ...'ın, davalı Elit şirketine ait iş yerinde 06.12.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre iyileşme süresi olan dört ay sonundan itibaren E cetveline göre %17,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; en üst merci olan Adli Tıp 2 inci Üst Kurulu tarafından tespit edilen %17,2 maluliyet oranı hükmedilerek davanın kabulüne karar verilmesi yerinde olmuştur. Zira müvekkilin tekrar muayene olması neticesinde maluliyetinin yükseldiği Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilmiş olup, bu şekilde belirlenen maluliyet ayrı bir olgu olduğundan artık bu oran üzerinden müvekkilin iş göremez olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, davalının tüm temyiz sebeplerinin reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu 2 inci Üst Kurulunun belirlemiş olduğu %17,2 maluliyet oranına göre tespit yapılması hukuka aykırılık teşkil ettiğini belirtilerek; davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde; usul ve kanuna uygun olmayan kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek; davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi .

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalıların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,