Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4463 K.2023/4717

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.04.1997- 31.12.1998 arasında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ve tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun yapıldığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davacının 01.03.1998 tarihinde davalı SGK tarafından tescil edildiği anlaşılmıştır. Davacı adına dava dilekçesinde bahsedilen 1999 yılına ait tevkifat kesinti listesine herhangi bilgi ve belge sunulmamıştır. Tüm bu nedenlerle, davalı Kurumca 01.03.1998 tarihinde tescilinin sağlanmış olduğu, bunun dışında davacı vekilinin davacının 01.04.1997-31.12.1998 arasında zorunlu bağkurlu olması gerektiğine ilişkin iddiaları hususunda davalı Kurumun yaptığı işlemin yasa ve mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından; Davanın reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Müvekkilinin 01.03.1998 tarihine ait tescilinin bulunmadığını, mahkemece celp edilen hizmet çizelgesinde de davacı müvekkilinin hizmet başlangıcının 2006 olarak görüldüğünü, davalı Kurumun davacı müvekkilinin dava konusu edilen hizmetlerinin tescili talebini reddettiğini, davanın da bu nedenle açıldığını, yargılamanın devamı sırasında davalı Kuruma davacının hizmetlerinin sorulduğunu ve hizmet dosyasının getirildiğini, ilk derece mahkemesince yazılan müzekkereye de davalı Kurum tarafından tescilin yapılmadığının cevaben bildirildiğini, bu hali ile yerel mahkemenin davacıya ait hizmet başlangıcının 2006 olduğu,

bu durumun da dosya içeriği ile sabit olduğu halde 01.03.1998 tarihinden hizmet tescilinin yapıldığından bahisle davanın reddine karar vermesinin açıkça hatalı olduğunu, Kurum kayıtlarında müvekkilinin hizmet başlangıcının 01.08.2006 olarak tescil edildiğinin görüldüğünü belirterek, davacı müvekkilinin hizmetine ilişkin olarak davalı Kurumun 01.03.1998 tarihinde hizmet başlangıcının yapıldığı yönündeki tespitinin hatalı olduğunu beyanla, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Somut olayda, 01.08.2006 tarihi itibariyle Tarım Bağ-Kur sigortalılık tescili bulunan davacının, Tekel firmasına teslim ettiği tütün ürünü nedeniyle 1997 ve 1998 yıllarına ait 21.03.1997 ve 27.03.1998 tarihli iki adet Tarım Bağ-Kur kesintisi bulunduğu, kesintilerin Tekel firması tarafından yapılması nedeniyle Kuruma intikal şartı aranmayacağı anlaşılmakla, 01.04.1997-31.12.1998 dönemi yönünden davanın kabulü gerekirken reddedilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle;

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Aydın 1. İş Mahkemesinin 13.09.2022 tarih, 2021/194 Esas ve 2022/246 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

Davanın kabulü ile; Davacının 01.04.1997-31.12.1998 tarihleri arası dönemde 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının 01.04.1997- 31.12.1998 arasında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ve tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 2926 sayılı Kanun'un 2/1, 3/b maddeleri ile 36 ıncı maddesinin 1 inci fıkrası

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,