Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4627 K.2023/5402

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı vekili, feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı işverene ait iş yerinde 01.07.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve iş kazası geçirdiği 10.12.2015 tarihine kadar en son aylık 3.000,00 TL ücretle çalıştığını ancak çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini belirterek bu tarihler arasında davalıya ait iş yerinde geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taş ve parke döşeme ustası olan davacının inşaat ve çevre düzenleme işlerinde götürü iş almak sureti ile kendi nam ve hesabına çalıştığını ve götürü olarak aldığı iş esnasında davalı yetkililerinin bilgisi ve rızası dışında forklifti kullanarak kazaya sebebiyet verdiğini, hizmet akdi ile çalışmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli ve 2017/134 Esas 2019/461 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile; davacının, davalı nezdinde 01.07.2010-22.04.2015 ve 01.06.2015-10.12.2015 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/447 Esas 2021/511 Karar sayılı kararıyla; davacının, hüküm altına alınan tarih aralıklarında, davalı işverene ait iş yerinde hizmet akdi ile ve sigortalı sayılmasını gerektirir nitelikte çalıştığının kanıtlandığı gerekçesi ile davacı, davalı ve feri müdahilin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, dönem bordrosunda kayıtlı tanıkların beyanı ile doğrulanan 2012/2 sonrasına dair yapılan araştırmanın yeterli ve varılan sonucun yerinde olduğu; ancak 01.07.2010 ile 2012/2 dönemine ilişkin hizmet tespiti iddiasını doğrulayan tanık beyanı veya delil bulunmadığından, bu dönem bakımından davacının çalışmasının varlığına yönelik kayıtlı bordro tanıklarının beyanlarına başvurulması, anılan dönemdeki çalışma olgusunun hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, tüm deliller değerlendirilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gereklerine işaret edilerek mahkemece verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 23.04.2015 - 31.05.2015 tarihleri arasında davalı firma dışında hizmetlerinin bulunduğu, SGK tarafından tanzim edilen denetmen raporunda davacı ile davalı arasında işçi-işveren ilişkisinin bulunduğu ve davacının 28.09.2015 - 10.12.2015 tarihleri arasında 73 gün hizmetinin kayıt altına alındığı,

emsal ücret araştırmaları, tanık beyanları, davacının iddiasını ispata yarar başkaca delil sunmaması ve senetle ispat kuralı birlikte değerlendirildiğinde davacının dönemin asgari ücreti ile çalıştığı, gerek tanık beyanları gerekse dosyada sunulmuş bilirkişi raporu ve diğer deliller doğrultusunda davacının, davalı işyerinde Kuruma bildirilen çalışma süreleri dışlanarak belirtilen tarihler arasında kesintisiz çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne; davacının, davalı nezdinde 01.02.2012-22.04.2015 ve 01.06.2015-10.12.2015 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili, feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, tanık beyanları ile davacının talep edilen dönemde çalıştığının ispatlandığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı işveren vekili, taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığını, davacı tanıklarının bordro tanığı niteliğinde olmadığını, hizmet akdi ile çalıştığına dair delil bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, tanık anlatımlarına dayalı olarak eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesidir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Fazla alınan temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,