Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4814 K.2023/8685

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazançların tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 11.10.2010 ile 15.01.2016 tarihleri arasında aylık net 2.000 TL ücretle kesintisiz olarak davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bant işçisi olarak asgari ücretle çalıştığını, imzalı yıllık ücretsiz izin belgesi ve puantaj kayıtlarının bulunduğunu, bu nedenle hizmetinin eksik bildirildiğine dair iddiaları kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, çalışmanın varlığının titizlikle araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının gerçek anlamda aşçı yardımcılığı kadrosu gereğince fındık işçiliğinden mutfak işçiliğine kesin olarak ayrılmasının söz konusu olmadığı, sadece aşçıya yardım etmek üzere belirli gün ve saatlerde mutfakta görevlendirilmiş olduğu sonucuna varıldığı, ayrıca davacının diğer fındık seçme işçileri gibi asgari ücret karşılığında çalışmasını devam ettirmiş olduğu,

Fiskobirlik yazısındaki Eylül, Ekim ve Kasım aylarındaki yoğun çalışmaya rağmen depoda fındık bulunmaması halinde yine çalışma olmamasının söz konusu olabileceği, diğer aylarda ise siparişlere göre yoğun çalışılabildiği değerlendirmesi ile dinlenen bordro tanıklarının beyanları da birlikte değerlendirilerek karar verildiği gerekçesi ile;

davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işyerinde 2010 yılı Ekim ayı 19 gün asgari ücretle çalışmış olmasına rağmen eksik olarak bildirilen gün sayısının 9 gün olduğunun tespitine, davacının davalı işyerinde 2010 yılı Kasım ayı 25 gün asgari ücretle çalışmış olmasına rağmen eksik olarak bildirilen gün sayısının 5 gün olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacının kısmen red kararının hatalı olduğunu, davalı işyerinin sürekli üretim faaliyeti bulunan bir şirket olduğunu, davacının da tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere aşçı olarak çalıştığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde, tanık beyanlarından davacının 2010 yılı Ekim ayında 19 gün, 2010 yılı Kasım ayında 25 gün çalıştığı sonucuna varılamayacağını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Fer’i Müdahil SGK vekili; yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini ve hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına sunulan imzalı puantaj kayıtları dikkate alınarak, uyuşmazlık konusu dönemde çalışan bordrolu tanıkların beyanlarının ispata yeterli görülmesine göre kararın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, fer'i müdahil vekilinin, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı temyizi, davalı işyerinin sürekli üretim faaliyeti bulunan bir işyeri olup davacının aşçı olarak aylık 2000 TL ücretle kesintisiz şekilde çalıştığını, hizmetinin işverence kuruma eksik bildirildiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

2. Fer'i Müdahil Kurum temyizi, hak düşürücü süre dikkate alınmadan ve yöntemine uygun araştırma yapılmadan karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi ve 86/9 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,