Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4884 K.2023/5323

Taraflar arasındaki yol ve yemek yardımları için ödenmiş primlerin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete ait 1077837 sicil numaralı işyerinde 16.06.2008-31.12.2008 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yol-yemek yardımlarının, 506 sayılı Kanun'un 77/2 nci maddesi gereğince sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının ve sigorta primine esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile 16.06.2008- 30.01.2009 tarihleri arasında müvekkili şirket tarafından işyerinde çalışan sigortalılara ödenen yol-yemek yardımları üzerinden davalı kuruma ödenmiş ve davalı kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz olarak alınmış sigorta primleri ile işsizlik sigorta

primlerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile yol ve yemek yardımı için ödenen toplam 1.000,00 TL'nin her aya ilişkin primin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; öncelikle hak düşürücü süre, görev, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacı şirketin kısmi dava açamayacağını, kurum işleminde hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

2-Toplam 90.653,26 TL'nin (her aya ilişkin primin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren işleyecek yasal faizi ile) davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Fazlaya ilişkin kısım yönünden davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda Eylül 2008 ayına ilişkin bordro olmadığından bahisle bu aya ilişkin hesaplama yapılmadığını, oysa ki 24.06.2019 tarihinde UYAP üzerinden söz konusu bordronun mahkemeye sunulduğunu, mahkemenin dosyada mevcut olan bordroyu dikkate almadan hazırlanan bilirkişi raporuna itibar ederek hüküm kurmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemece 2008 Ekim ayından sonraki dönemler bakımından 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi gereğince istisna kapsamında yer almadığından bahisle, talebin reddinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu,

zira 2008 sonrası için her ne kadar kanun değişikliği olmuşsa da yollukların istisna kapsamında tutulduğunu, zira görev yolluğu olarak verilen bedelin işçinin işe gidiş ve gelişi için verildiğini, dolayısıyla prime tabi tutulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; husumet, hak düşürücü süre, zamanaşımı, yetki ve görev yönlerinden itirazda bulunduklarını, davanın kısmi dava şeklinde açılamayacağını, yol yardımının prime esas kazanca dahil olduğunu, davacının ihtirazi kayıt koymaksızın ödemelerini yaptığını, davacının faiz talebi ve faiz başlangıç tarihinin yasal olmadığını, davacının bir temerrüdü bulunmamasına rağmen her ay başından faiz talebinin yerinde olmadığını, davacının davasının tamamen reddine karar verilmesi gerekmekteyken davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı şirket tarafından 16.06.2008-30.01.2009 tarihleri arasında ödenen yol-yemek yardımlarının sigorta primine esas kazaca dâhil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile yersiz ödenen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,