Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5048 K.2023/5355

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, geçirdiği iş kazası nedeniyle Bağcılar SGK Müdürlüğü tarafından gerekli tahkikatın yapıldığını, maluliyet oranının %20 olduğunun tespit edildiğini, 8/67580 tahsis numarası ile iş kazası gelirinin bağlandığını, Pendik Devlet Hastanesinden aldığı 11.03.2015 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda maluliyet oranının artığını ve %83'e ulaştığının tespit edildiğini, davalı kuruma verdiği dilekçe ile artan maluliyet oranı esas alınarak tarafına gelir bağlanmasını talep ettiğini, davalı kurumun daha önce tespit edilen %20 oranında iş göremezlik derecesinde değişiklik olmadığına dair karar verildiğini ve talebinin reddedildiğini,

davalı kurumunu kanuna ve mevzuata aykırı olan ret kararının iptali ile maluliyet derecesinin tespiti ve tespit edilecek maluliyet oranı üzerinden tarafına iş kazası sigortasından gelir bağlanmasını, yargılama giderlerinin davalı kuruma yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının geçirdiği iş kazası neticesinde %20 oranında iş göremezliğinin tespit edildiğini, bu dereceye itirazı neticesinde bu defa SSYSK tarafından inceleme yapılarak 15.04.2016 tarih, 30/5776 sayılı kararı ile itirazının kurum tarafından reddedildiğini, 5510 sayılı Kanun'a göre malulen emekliliğe hak kazanmak için çalışma gücünün %60 oranında kaybedildiğinin tespiti gerektiğini, davacının Pendik Devlet Hastanesi tarafından verilen rapora dayanarak maluliyet oranının belirlenmesi ve malullük aylığı bağlanmasının mümkün olmayıp, kuruma yaptığı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında.

ATK 2. Üst Kurulunun 30.01.2020 tarihli raporunda; davacının 12.07.1973 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası (dinamit patlaması) sonucu her iki gözde travmatik keratopati meydana geldiği, kişinin kurulumuzda yapılan göz muayenesinde diyabete bağlı etkilenme bulguları tespit edilmediği cihetle görme kaybının tamamen dava konusu kazaya bağlı olduğu 26.05.1972 tarihli ve 7/4496 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ve 22.06.1972 tarihli ve 14223 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası bildirilmemekle meslek grup numarası Grup1 alınarak E cetveline

göre %35.2 (Yüzdeotuzbeşnoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı oy birliği ile mütalaa olunduğu, açıklanan nedenlerle davanın kabulüne, ...T.C. Kimlik numaralı davacı ...'ın 12.07.1973 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle %35,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetmiş olduğunun tespitine, davacının iş görmezlik ödeneğinin tespit edilen %35,2 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre davalı kurum tarafından belirlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının 12.07.1973 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde önce %25, kontrol muayenesinde ise %20 oranında sürekli iş göremezliğe girdiğinin tespit edildiğini ve bu oran üzerinden gelir bağlandığını, Pendik Devlet Hastanesinden aldığı raporda %83 oranında özürlü olduğunun belirtilmesi üzerine,

işgöremezlik oranının yeniden tespit edilmesi için kuruma başvurduğunu, Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan rapor sonucu oranın değişmediğinin anlaşılması üzerine talebin reddedildiğini, itirazı sonucu Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alındığını, oranın değişmediğini, Adli Tıp Kurumu raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, olay tarihinden 45 yıl geçtiğini, 45 yıl sonra iş göremezlik derecesinin yükseltilmesinin hayatın olağan akışına uymadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge adliye mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alındığı, 16.07.2018 tarihli raporda davacının 12.07.1973 tarihinde geçirmiş olduğu dinamit patlaması sonucu her iki gözde tarvmatik keratopi meydana geldiği, kişinin mevcut göz muayenelerinde diabete bağlı etkilenme bulguları mevcut olmadığı cihetle görme kaybı sebebiyle %35,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, oluşan çelişki sebebiyle bu kez Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan rapor alındığı,raporda Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporunda belirtilen tespit ve oranın değişmediği, mahkemenin Adli Tıp Kurumu raporları doğrultusunda karar verdiği anlaşılmakla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği nedenleri ileri sürerek, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,