Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5064 K.2023/5395

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde kurye olarak çalışan davalıların murisi İsmail Altaş'ın kargo dağıtımı sırasında aracın arızalanması sonucu yol kenarında beklediği sırada sürücü Mustafa Karataş idaresindeki aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek ,maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; SGK tarafından yapılan tahkikatın sonuçlanmadığını, kazanın oluşumunda davalı şirketin hiçbir kusuru olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı şirkette hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, davalı şirketin işveren olduğu, işin yürütülmesi sırasında kazanın meydana gelmesi sebebi ile iş kazası olduğu, ceza soruşturma, asliye hukuk mahkemesi ve mahkemece kusur tespiti yönünden alınan bilirkişi raporlarında meydana gelen iş kazasında davalı şirkete kusur izafe edilmediği, kusur raporları ve kaza tespit tutanağının uyumlu olduğu, dolayısıyla iş kazasında davalı şirketin bir kusurunun olmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davalı şirketin gerekli tedbirleri almadığını, kargo aracının bakımlarının önceden yapılması durumunda aracın bozulmayacağını ve böyle bir kazanın gerçekleşmeyeceğini, meydana gelen kaza ile davalı şirket arasında illiyet bağının bulunduğunu, meydana gelen kazada sürücüye %50 kusur izafe edildiğini, Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacıların murislerinin maruz kaldığı trafik-iş kazasında davalı işverenin sorumluluğunun kusura dayandığı, hükme esas alınan ve yukarıda sayılan diğer raporlarla da örtüşen kusur raporlarının tamamında kazanın meydana gelmesinde işverene atfı kabil bir kusurun tespit edilemediği, kazanın tamamen kazalı sigortalının kusuruyla meydana geldiği ve işveren sorumluluğu yönünden illiyet bağının kesildiği anlaşıldığından işveren hakkındaki davanın reddine karar verilmesi yerinde bulunduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, işçilere iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmediğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, bilirkişinin kaza tutanağındaki beyanı esas alarak rapor düzenlendiğini, kargo aracı tamir edilseydi kazanın meydana gelmeyeceğini, keşif talebinin yerine getirilmediğini, Asliye Hukuk Mahkemesinde keşif sonucu alınan raporda kazanın karşıdan karşıya geçiş sırasında meydana gelmediğinden bahisle şoföre %50 kusur verildiğini, bu hususun değerlendirilmediğini beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 51, 52, 54, 55 ve 417 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,