Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5911 K.2023/7873

Taraflar arasındaki 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kendi adına ve babası adına kayıtlı tarım arazisi olup, ekip biçtiği için 30.07.1986 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortasına kayıt yaptırıp, primlerini ödediğini, aynı zamanda... Ekicileri Kooperatifine 40181 ortaklık numarası ile üye olduğunu ve üyeliğinin halen devam ettiğini, ancak müvekkilinin Bağ-Kur kurum kayıtları incelendiğinde, 30.07.1986 tarihinden itibaren tarım sigortası ile kuruma kayıtlı olmasına rağmen dava tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigorta kayıtlarına sigortasının işlenmediğinin tespit edildiğini beyanla davalarının kabulü ile müvekkilinin 30.07.1986 ila 22.09.2015 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 2013 yılına kadar 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunu, mahkemenin hükmüne esas teşkil eden raporda davacının sigortalı hizmetinin olmadığı dönemler ile sigortalı olması gereken dönemleri ayrı ayrı belirtmesine rağmen bu iki tablonun aynı olduğu ve çelişkinin giderilmediği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, talep konusu dönemde davacının 15.12.2004 tarihinde başlayıp, aralıklarla 11.09.2013 tarihine kadar 506 sayılı Kanun kapsamında 4/a sigortalılığı ve daha sonra da 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının bulunduğu ve 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmalarının makul süreyi aştığı gözetildiğinde, 2004 yılından sonra davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunduğu sübuta ermemiştir.

Bu nedenle 2004 yılından sonra, davacının yeniden 2926 sayılı Kanun’a tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,