Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6326 K.2024/5207

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve 21. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/769 Esas, 2019/7619 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.09.2022 tarih ve 2020/(21)10-287 Esas-2022/1116 K sayılı kararı ile direnme haklı görülerek işin esasının incelenmesi Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme neticesinde 01.12.2022 tarih ve 2022/12454 E. - 2022/15260 K. sayılı kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin 01.12.2022 tarih ve 2022/12454 E. - 2022/15260 K. sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davacının davalıya ait 729590 sicil numaralı iş yerinden 02.08.1994 - 22.01.2008 tarihleri arası hizmet akdiyle çalıştığına dair bildirimlerinin bulunduğu, davacının elektrik bakım teknisyeni olarak görev yaptığı, üretim bölümünde bulunan tüm makine arızalarının bakım ve tamirinden sorumlu olduğu, Mahkemece davalı işyerinde keşif yapıldığı, davacı ve işveren tanıklarının dinlendiği, tanık beyanları ve işyeri koşullarının incelendiği,

yapılan keşif ve tanık beyanlarına göre zararlı etkilere maruz kalınması nedeniyle davanın talep edilen tüm dönem içine kabulüne karar verildiği, yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile dosyada bulunan iş müfettişinin, işyerinde 01.10.2007-30.10.2007 tarihleri için yaptığı inceleme sonucu hazırlanan raporuna göre, işyerinde üretim ve büro olmak üzere iki ayrı bölüm bulunduğu belirtildiğinden, aslen ve sürekli üretim bölümü çalışanı değil arıza çıktığında arızalı makine üzerinde çalışan elektrik teknisyeni olan davacının sürekli üretim bölümünde çalışıp çalışmadığı hususunun araştırılarak,

üretim bölümü haricinde büro bölümünde odasının olup olmadığı, bir odası var ise bu odanın üretim bölümünün zararlı etkilerine maruz kalıp kalmadığı hususlarının tespiti ile davacının 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamındaki bölümlerde fiilen geçirdiği ve çalışma süresi belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.