Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6593 K.2023/6486

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde işçi olarak 04.09.2012-26.04.2015 tarihleri arasında sekreter olarak çalıştığını, davalının proje danışmanlık alanında faaliyet gösteren İtalyan firması olup, TCDD Genel Müdürlüğü'nden ihale ile hızlı tren, demiryolu hattı projelerinde iş aldığını, asgari ücretten daha yüksek ücret almasına rağmen SGK sigorta primine esas kazancın son ücreti hariç daha düşük ücretten bildirildiğini beyanla davacının çalıştığı sürede primi esas kazancının ve fark sigorta priminin tespiti ile işverenden tahsilini talep ve dava etmiş,

Davacı vekili açıklama dilekçesi ile; davacının 04.09.2012-31.07.2013 tarihleri arasında net 1.200,00 TL,01.08.2013-31.09.2013 tarihleri arasıda net 1.300,00 TL, 01.10.2013-31.12.2013 tarihleri arasında net 1.500,00 TL, 01.01.2014-31.12.2014 tarihleri arasında net 1.750,00 TL, 01.01.2015-26.04.2015 tarihleri arasında net 2.100,00 TL ücret aldığını beyanla sigorta primine esas kazancının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 04.09.2012 tarihinde sekreter olarak çalışmaya başladığını, 26.04.2015 tarihinde başka bir iş bulması nedeniyle işten ayrıldığını, davacının bordrolarda bildirilen tutarlarda ücretlerini aldığını, sekreter olması nedeniyle iddia ettiği ücreti almasının günümüz koşullarında gerçeği yansıtmadığını, emsal ücret araştırması yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum davaya cevap vermemiş, davalı vekili duruşmalarda davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu olmadığı, çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte.

Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288 inci maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunduğu, somut olay incelendiğinde taraflar arasında hizmet süresine ilişkin ihtilaf bulunmadığı, anlaşmazlığın prime esas ücret miktarına ilişkin olduğu, dava konusu miktara göre yazılı delil ile ispat koşulu bulunduğu, banka kayıtlarının yazılı delil niteliğinde olduğu,

banka hesap hareketlerinden davacıya 2014 Mayıs, Haziran ve Eylül ile 2015 yılı Ocak ayında 1.750,00 TL maaş ödemesi yapıldığı halde Mayıs 2014 tarihinden itibaren prime esas kazançların bu miktarın altında bildirildiği anlaşıldığından davacının 01.05.2014-30.02.2015 tarihleri arasında prime esas gerçek kazancının aylık net 1.750,00 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin usule uygun deliller ile ispat edilemeyen talebin reddine karar vermek gerekmiş,

Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile;

Davacının 1183220 sicil sayılı davalı işyerindeki hizmeti sırasında 01.05.2014-30.02.2015 tarihleri arasında prime esas gerçek kazanç aylık net 1.750,00 TL olduğunun tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davacı müvekkilinin, davalı işyerinde çalıştığı son ay olan 2015/Nisan ayında net ücretinin 2.100,00 TL olduğunu, bu ücretin bir kılavuz olarak kabul edildiğinde 2013, 2014 ve 2015 yıllarında ücretin makul ölçülerle azalacağını belirtilerek, kararın kaldırılmasını talep edilmiştir.

2.Davalı SWS Engineering S.P.A vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı adına fazla miktar bankaya yatmış görense de bazen 1.5 aylık maaş karşlığının yatırıldığını, işyeri muhasebecisinin davacının kıdem tazminatının yüksek olması için maaşını yüksek gösterdiğini, davacı tarafından iddia edilen tutarın yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini, davacının ispat yükünün kendisinde olduğu halde Yargıtay içtihatları ve HMK hükümleri gereğince iddiasını kanıtlayamadığını, tanıkların da aleyhe beyanda bulunduklarını, emsal ücret araştırmalarına kurumlarca verilen cevaplarda da ücretin taraflarca olayın özel koşullarına göre özgür olarak belirleneceği belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kurum işlemlerinin yasal olduğu ve hukuka aykırılık ve yanlışlık bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının mesleği, dosya kapsamındaki yazılı belgeler, banka kayıtları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla,

Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 ve 289 uncu maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrasıdır.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,