Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/66 K.2023/6371

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığının yeniden bağlanması ile kuruma borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline 01.02.2014 tarihinde 4-a sigortalılığından dolayı aylık bağlandığını, aylığın 22.04.2017 tarihi itibariyle kesildiğini ve bu tarihten itibaren maaş ödenmediğini, bankada mevcut Ocak-Şubat-Mart 2017 aylıklarına da bloke konduğunu ve aylıkların SGK tarafından geri alındığını, müvekkilinin 26.09.2017 tarihli dilekçesi ile kuruma başvuruda bulunarak işlemin iptalini ve maaşının yeniden bağlanması talebinde bulunduğunu, müvekkilinin SSK başlangıcının 1982 yılı olduğunu,

tahsis talep tarihi itibariyle iptal edien yani Bağ-Kur ile çakışan SSK sigortalılıkları hariç 5879 gün 4-a yani SSK sigortalısı prim günü bulunduğunu, sadece SSK hizmetleri ile emekli olma hakkını zaten kazandığını belirterek, müvekkilinin 2106102956 tahsis numarası ile almakta olduğu maaşının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile Ocak 2014 tarihli tahsis talebi gereğince hizmet birleştirilmesi yapılmaksızın 4-a sigortalılığından maaşının yeniden bağlanmasını ve kuruma borcu bulunmadığının tespiti ile ödenmeyen maaşlarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyen yasal faizleri ile birlikte ödenmesine,

davacının emekli maaşının tedbiren bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; sigortalının 01.11.2011-31.12.2013 tarihleri arasında kendi iş yerinde sigortalı olduğunun tespit edildiğini, ilgili süreye ait 4-a hizmetlerinin 4-b'ye aktarıldığını, yapılan işlem nedeniyle 2829 sayılı yasaya göre Bağ-Kur sonrası 1260 gün şartı yerine getirilmediğinden aylık bağlama şartlarının kaybedildiğini, aylıkların başlangıç tarihi itibariyle kesildiğini, bu kesintiye müteakip 01.11.2011 tarihinden sonra kendi iş yerinde çalıştığı tespit edilen davacıya 2014/5 sayılı genelgeye istinaden bu dönemde yatırılan primlerin iptal edilerek yaşlılık aylığının kesildiğini,

01.02.2014-22.04.2017 süresi için yersiz borç aslı 40.727,02 TL tutarındaki fuzuli ödenen tutarın 5510 sayılı kanunun 96.M.1-b hükmüne göre tahsil edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işleminin 2014/5 sayılı genelgeye uygun yapıldığını, kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk derece mahkemesince dairemizin 2019/2078 E. 2020/1675 K. sayılı kaldırma ilamının gerekleri yerine getirilerek hüküm kurulduğu, davacının 4-a kapsamında primlerinin 4-b kapsamında kabul edilerek son 3,5 yıllık çalışmasının 4-b kapsamında olması nedeniyle aylık tahsis şartlarını yerine getirmediğinden yaşlılık aylığının iptal edildiği ancak davacının tahsis talep tarihi itibari ile yine 4-a kapsamındaki bildirimlerine göre tahsis talep tarihi itibari ile 4-a kapsamındaki prim ödeme gün sayısı, sigortalılık süresi ve yaş şartına göre yaşlılık aylığına hak kazandığı,

aktarılan primler hariç prim ödeme gün sayısına göre ödenmesi gereken aylıkların iptal edilen aylıklara göre daha fazla olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne dair ilk derece mahkemesinin kararında isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekilinin istinaf başvurusu yönünden yapılan inceleme neticesinde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine,

ilk derece mahkemesinin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine, kararın dayandığı deliller, delillerin takdiri, karar gerekçesine göre istinaf başvuru nedenleriyle sınırlı olarak ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme sonucunda, yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işleminin 2014/5 sayılı genelgeye uygun yapıldığını, kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yaşlılık aylığının yeniden bağlanması ile kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 506 sayılı yasanın geçici 81 inci maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,