Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7051 K.2024/374

Taraflar arasındaki Türkiye'de geçen sürelerin 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmanın tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 08.12.2021 tarihli ve 2021/7707 Esas, 2021/15640 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 08.12.2021 tarihli ve 2021/7707 Esas, 2021/15640 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ve 06.10.2008 tarih ve 27046 sayılı Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 12 nci maddesi hükümlerine göre borçlanılan sürelerin sigortalının iradesine bırakılamayacağının belirgin olması,

yine davacının borçlandığı yurt dışında geçen ev kadınlığı süresinin Türkiye'de geçen kısmı için borçlanamayacağından yalnızca yurt dışında geçen sürelerin borçlanılabileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde kısmen direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.