Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7400 K.2023/9038

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'nun eşya taşıma sırasında ufak bir kaza geçirdiğini ve davalı Kurum tarafından kendisine maluliyet oranı %34,2 kabul edilerek sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, davalı Kurum, ödemiş olduğu tazminatları müvekkili davacının kusurlu olduğu iddiasıyla rücuan tahsil edilmek için müvekkili aleyhine ...

2.İş Mahkemesi nezdinde 2017/177 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, Mahkeme dosyasının 4 no.lu ara kararı uyarınca kazazedenin maluliyet oranına itirazlarını bildirmek üzere tespit davası açmak için kendilerine süre verildiğini, bu nedenlerle müvekkili davacının yanında çalışan ...'nun maluliyet oranının %34,2 olduğu kabul edilerek davalı ... tarafından bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik ödeneği bağlanması işleminin iptaline ve kazazedenin maluliyet oranının sürekli iş göremezliğe neden olmayacak düzeyle %10'dan düşük olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça davanın yasal süresi içinde açılmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkil Kurum sigortalılarından ...'nun davacıya ait işyerinde çalışırken, 26.05.2010 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kazazedenin 26.03.2013 tarihinde ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne vermiş olduğu dilekçesi ile iş gücü kaybı oranının tespitini ve iş kazası sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını talep ettiğini, iş gücü kaybı oranının ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulu tarafından %34,2 olarak tespit edildiğini ve kazazedeye sürekli işgöremezlik geliri bağlandığını, davacı tarafın maluliyet oranına ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına yönelik itirazlarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı tarafın dava dilekçesindeki kusura ilişkin beyanlarını da kabul etmediklerini, iş kazasının tamamen davacının kusuru ile gerçekleştiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Dahili davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile dahili davalı ...'nun davaya konu iş kazası sebebiyle 08.10.2018 tarihine kadar maluliyetinin %34,2 oranında, yine aynı davaya konu kaza sebebiyle maluliyetinin 08.10.2018 tarihinden itibaren %32,2 oranında olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde.

Mahkemece hükme dayanak gösterilen Adli Tıp Raporu’nda, kazazedenin başka birisinin bakımına muhtaç durumda olmadığı yönünde kanaat getirildiğini, ancak akabinde kazazedenin %32,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetmiş sayılacağı kanaatine varılmasının hatalı olduğunu, zira başka birisinin yardımına muhtaç olmaksızın ihtiyaçlarını giderebileceği ve hayatını idame ettirebileceği kanaatiyle %32,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı kanaatinin birbiriyle çeliştiğini, esasen, davalı ...’nun herhangi bir maluliyeti bulunmadığından meslekte kazanma gücü kaybının da söz konusu olmayacağını,

raporda kazazedenin gözündeki tıbbi bulguların yazıldığını, ancak bu hasarların hangisinin iş kazası nedeniyle meydana geldiğine ilişkin bir tespit yapılmadığını, bu bulgulardan bir kısmının doğrudan doğruya kişinin genetik yapısından meydana gelip gelmeyeceği yahut mezkur iş kazasından önce de var olup olmadığı, dahası kaza nedeniyle mi yoksa illiyet bağının kesilmesinin ardından başka nedenlerle mi meydana geldiği hususunun raporda belirtilmediğini, raporun eksik ve hatalı olup denetime elverişli olmadığını ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; taraflarınca Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 28.07.2022 tarih ve 1785 karar numaralı raporuna itiraz edilmesine rağmen itirazları dikkate alınmadan davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacı ile davalı ...'nın istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dahili davalı ...'nun iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup,

özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.01.2019 tarihli ve 1629 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen 09.07.2020 tarihli ve 1029 sayılı raporla giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR