Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7699 K.2023/9460

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; "davacının davalı işyerinde çalışırken iş kazası geçirmiş olup, davalı şirket aleyhine açmış olduğu maddi tazminat davasının ... Anadolu 11. İş Mahkemesi’nin 2013/477 E. dosyasında görüldüğünü,.

SGK Bölge Sağlık Kurulu’nca düzenlenen 12.02.2015 tarih, 1085 sayılı ilk raporda, maluliyet oranı %22,2 tespit edilmişken; işverenin itirazı üzerine SGK Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı raporunda maluliyet oranının % 8,1 olarak ve son rapor ile maluliyet oranı %10’un da altında tespit edildiğini, bu oranın kabul edilemez olduğunu, davacının 2009 yılında, sağ el 2. parmağı (işaret parmağı) makinaya sıkışarak, kırılmış ve ezilmiş, uyuşukluk, el bileğinde ağrı ve kısıklılık ettiği için, 2011 yılında ‘karpal tünel sendromu" teşhisiyle sağ kol bileğinden ameliyat olmuş.

2012'de aynı parmağın 2. kez makinada sıkışması, ezilmesi ile ilk ameliyatla çürümeye başlayan parmak orta parmağa bağlanmış, 2. ameliyat sonunda kazaya uğrayan parmak kısaltılmış ve yama yapılmış, tekrar ameliyatla bu sefer parmak ilk boğumdan kesilmiş olup, halen işaret parmağını ve bileğini kullanamamadığından, davacının Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek, meslekte kazanma güç kayıp oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle ile Kurum Bölge Sağlık Kurulu'nun 18.11.2015 tarih ve 4816 sayılı kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %22,2 olduğuna karar verildiği, bu karara itiraz ettiği, YSK'nun 05.02.2016 tarih, 10/1929 sayılı kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %8,1 olduğundan başka birinin sürekli bakımına muhtaç sayılamayacağına karar verildiği.

5510 sayılı Kanun 25 inci maddesinde malüllük şartları, 26 ncı maddesinde de malûllük aylığı bağlanabilmesi şartlarına göre, sigortalının çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olması, en az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olma, Kurumdan yazılı istekte bulunma koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, Kurum tarafından yapılan işlemlerde yasaya aykırılığık olmadığı.

Kurum dava açılmasına neden olmadığından davanın kabulü halinde Kurum aleyhine avukatlık ücreti ödenmesine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Konveyör Beyaz Eşya vekili cevap dilekçesinde özetle ile "davacının geçirdiği iş kazası sonucu SGK Maluliyet ve Sağlık Kurulu Daire Başkanlığınca maluliyet %8.1 olarak belirlenmiş olup, davacının müvekkili şirkette geçirdiği iş kazası sebebiyle müvekkili aleyhine ...

Anadolu 11.İş Mahkemesinin 2013/477 E. dosyasından tazminat davası ikame ettiğini; anılan dosyada SGK’nun gerekli kurullarınca maluliyet oranı tespiti yapıldığı, Bölge Sağlık Kurulunca tanzim olunan 12.02.2014 tarihli ve 1085 sayılı maluliyet raporu ile davacının maluliyet oranı %22,2 olarak tespit edilmiş ise de, itirazları sonucu maluliyet oranı SGK Yüksek Sağlık Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve gerçek maluliyet oranlarını yansıtan asıl raporun dava dosyasına bildirildiği,

davacı için SGK Yüksek Kurulu tarafından belirlenen gerçek maluliyet oranı % 8.1 olduğunu, davacı ile benzer iş kazası geçiren ve parmağı ampute olan işçilerin ikame ettiği davalarda belirlenen maluliyet oranlarına bakıldığında parmak ampute olan işçilerde maluliyet oranlarının %3 ve %5,5 arasında değiştiğini, buna dair örnekleri de dilekçelerinde belirttiklerini,neticede açılan haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Sonuç olarak toplanan deliller, sağlık kayıtları, S.S.Kurumu ve ATK tarafından temin edilen raporlar tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının 26.06.2009 ve 08.07.2012 tarihlerinde geçirmiş olduğu iş kazalarına bağlı sağ el ikinci parmak amputasyonu ve hafif düzeyde travma sonrası stres bozukluğu arızaları nedeniyle E cetveline göre %15 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu tespit ve kanaati ile bu doğrultuda davanın kabulüne ilişkin olmak üzere aşağıdaki hüküm kurulmuştur. " gerekçesiyle "Davacı vekili tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kabulü ile;

1-Davacının davalı işyerinde 26.06.2009 ve 08.07.2012 tarihlerinde geçirmiş olduğu iş kazaları nedeniyle E cetveline göre birleştirme kaydıyla %15 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedilmiş olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı davalı Kurum vekili istinafında özetle: ''Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmiştir. Bölge sağlık kurulunun raporuna göre davacının sürekli iş göremezlik derecesi %22,2 iken, karara itiraz sonrası YSK'nın 05.02.2016 tarihli raporu ile %8,1 olduğu tespit edilmiştir. 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinde maluliyet şartları belirtilmiştir. Yasa şartlar olarak meslekte kazanma gücünün en az %60'ını kaybetme, en az 10 yıldan beri sigortalı olup toplam 1800 gün prim ödeme ve Kurumdan yazılı istekte bulunma şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir, Kurum işleminde hata yoktur. ''gerekçeleri ile kararın kaldırılması ve davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda; dava, Kurum işleminin iptali - meslekte kazanma güç kaybı oranı tespiti davasıdır.

5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi de dikkate alınıp; kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak raporla Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp (Genel Kurulu) 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yapılan yargılama; toplanan deliller ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 26.06.2009 ve 08.07.2012 tarihlerinde geçirmiş olduğu iş kazalarına bağlı sağ el ikinci parmak amputasyonu ve hafif düzeyde travma sonrası stres bozukluğu arızaları nedeniyle E cetveline göre %15 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu tespit ve kanaati ile bu doğrultuda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esasdan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir." gerekçesiyle "...

Anadolu 20. İş Mahkemesi'nin 17.11.2020 tarih, 2016/523 Esas- 2020/173 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; usul ve kanuna uygun olmayan kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,