Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/771 K.2023/3198

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili ile davalı ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK vekili ile davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.11.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, bu davada taraf sıfatının olmadığını; kurum tarafından belirlenen oranın iptali talep edilmeden tespit davası açılmasının hukuken yerinde olmadığını, davacının özürlülük durumunun, bu hususa ilişkin yapılan muayene, cerrahi operasyonları, hastanın iyileşme, organın fonksiyon kaybındaki iyileşme ve sekel bırakma gibi etkenler dikkate alınarak ilgili yönetmelik uyarınca oluşturulan cetveller kapsamında belirlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, davacı sigortalının 27.11.2012 tarihli iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının E Cetveline göre, %9,2 olduğuna karar verildiğini, Kurumun yaptığı işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kabulü ile davacının 27.11.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile oluşan sürekli iş göremezlik oranının %25 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili ile davalı ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında hükme esas alınan ATK raporunda davacının dava konusu iş kazası nedeniyle %25 oranında meslekten kazanma gücünü kaybettiğinin tespit edildiği, SGK tarafından meslekte kazanma gücünü kaybetme oranının %9,2 olarak tespit edildiği, dava konusu iş kazası nedeniyle davacının delil olarak bildirdiği Karaman İş Mahkemesi 2017/432 E. sayılı dosyasında ATK tarafından sunulan 25.07.2019 tarihli raporda meslekte kazanma gücünden kaybetme oranının %3,3 olarak belirlendiği, her iki dosyada aynı durum nedeniyle farklı oranlar tespit edilmesinin ve bu oranlar arasında bulunan farkın kabul edilemeyeceği, dosyada yeniden bilirkişi raporu aldırılarak karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 12.02.2018 tarih-12/2633 sayılı kararı ve Karaman İş Mahkemesi'nin 2017/432 Esas sayılı dosyasında alınan 19.07.2019/12422 tarih-karar nolu ATK raporuyla tespit edilen oranlar ile dosyada alınan 08.07.2021/946 karar numaralı ATK raporuyla yapılan tespit arasındaki farklılıklara yaptıkları itirazların yerel mahkeme tarafından göz ardı edildiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , SGK kurum sağlık kurulu raporuna göre, davacının E cetveline göre % 9,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayıldığının tespit edildiği, S.S.

Yüksek Sağlık Kurulu'nun raporuna göre davacının maluliyetinin % 9,2 olarak belirlendiği, ATK 3. İhtisas Dairesi'nin 19.07.2019/12422 karar nolu raporunda davacının maluliyet oranın E cetveline göre % 3,3 olarak tespit edildiği, SGK tarafından belirlenen maluliyet oranları ile ATK 3. İhtisas Dairesi tarafından belirlenen maluliyet oranı arasında çelişki oluşması nedeniyle ATK 2. Üst Kurulu'ndan alınan 08.07.2021/946 Karar nolu raporda,

davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile E cetveline göre %25 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının ve başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının oy birliği ile mütalaa edildiği, dolayısıyla davacının 27.11.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile oluşan sürekli iş göremezlik oranının %25 olduğunun tespit edildiği, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı ... ve ... vekili ile davalı SGK vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili ile davalı ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ve ... vekili, söz konusu iş kazası nedeniyle Karaman İş Mahkemesi 2017/432 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumunun 25.07.2019 tarihli raporunda davacının meslekte kazanma gücünden kaybetme oranının %3,3 olarak belirlendiğini, her iki dosyada aynı durum nedeniyle farklı oranlar tespit edilmesinin kabul edilebilir olmadığını, yeniden rapor alınarak karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz etmiştir.

Davalı SGK vekili, Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporlar arasındaki yüksek farkların ve yapılan itirazların göz ardı edilerek karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol. 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları'na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur.

Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı, diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı Başkanlıklarınca ya da S.S.

Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin 6754 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 26 ncı maddesi gereği Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Davalı ... ve ... vekilinin temyizine gelince; Davalı ... ve ... vekilleri tarafından cevap dilekçesi ile husumet itirazında bulunulduğu anlaşılmakla, davalılar ... ve ... 'in birbirleri arasındaki ve bunlarda diğer davalı şirket ve dava dışı Kılıçoğlu Şirketi arasındaki ilişkinin niteliği ve gerçek kişiler yönünden işverenlik sıfatının bulunup bulunmadığı irdelenip açıklığa kavuşturulmak suretiyle karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,