Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8206 K.2024/13641

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne ilişkin karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 02.04.2014 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını, davalı işverenin müvekkilinin sağlıklı çalışabilmesi için gerekli tedbirleri almayarak böyle bir kazaya sebebiyet verdiğini belirterek sürekli iş göremezlik ile tedavi giderleri ile manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: öncelikle davanın zaman aşımına uğradığını, davacının cam balkon sistemleri montajcısı olarak işe alındığını, kaza esnasında işi kapsamındaki montaj işini icra ettiğini, müvekkili şirketin Bodrum'da tanınan bir firma olduğunu, iş güvenliği için tüm tedbirleri ve önlemleri aldığını, davacının başının dönmesi sonucunda kazanın gerçekleştiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; "..."Davanın kısmen kabulü ile - 264.367,18 TL maddi tazminatın, kaza tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, - 36.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine.." karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "..Dosyanın dairemizce incelenmesi sırasında, Mahkemece esas alınan hesap bilirkişisinin raporunda, davacının hesaplamalara esas ücretinin, asgari ücretin 1,2 katı oranında olduğunun dosyada mevcut bordro ile anlaşıldığı kabulden hareketle hesaplama yapıldığı, ancak bordrodaki miktarın yanlış olarak belirlendiği,

davacının ücretinin bordroya göre asgari ücret düzeyinde olduğu görülmekle bu hususta dairemizce bilirkişiden ek rapor aldırılmıştır.

Taraflara da tebliğ edilen 22.03.2023 tarihli ek hesap raporunda bu defa hesaplamaların asgari ücret dikkate alınmak suretiyle ve ayrıca 2023 yılı güncel verilerine göre de seçenek olarak yapıldığı, 2023 yılı asgari ücret düzeyine göre yapılan hesaplama dışındaki seçeneğin dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle, rapor bu yönüyle hükme esas alınmıştır.

Buna göre; davacının hesaplanan maddi zararının 264.880,23 TL olduğu, kabule göre de, davalı tarafça yapılmış olan toplam 8.487,00 TL ödemenin mahsubu ile davacının maddi zararının 256.393,23 TL olduğu anlaşılmıştır. Davalı tarafın istinaf itirazı bu yönüyle yerindedir.

Sair istinaf itirazlarının değerlendirilmesinde ise; dosya kapsamında bulunan kusur raporunun ve maluliyete ilişkin raporun dosya kapsamına uygun olduğu, davalı tarafın, 60 yaş sonrası pasif dönem hesabına ve peşin sermaye değerinin yalnızca rücuya kabil kısmının tazminat tutarından mahsup edilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağına ilişkin itirazları ile ilgili olarak ise bu itirazların İlk Derece Mahkemesinde ileri sürülmediği anlaşılmakla HMK 357/1. madesi uyarınca söz konusu itirazlar dairemizce değerlendirilmemiş olup, kararda hatalı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla davalının anılan sair istinaf itirazlarının reddine.." karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece yeni alınan hesap raporunda güncel asgari ücret verilerine göre yapılan hesaplamanın kamu düzeninden olduğu, buna ilişkin usulü kazanılmış hak olmayacağından güncel verilere göre karar verilmesini ve Mahkemece 8.487,00 TL ödemenin mahsubunun hatalı olduğu nedenleri ile temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur raporuna yapılan itirazlar dinlenmeden ve yeni bir rapor alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, maluliyetin artmasında doktor hatası bulunup bulunmadığına dair Bodrum İş Mahkemesinin 2014/464 Esas sayılı dosyasına sunulan ATK raporuna yapılan itirazlara göre ek rapor alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının ihmali sonucu maluliyetin artmış olabileceğini, yargılama sırasında alınan 2 hesap raporu arasında 2,5 kattan fazla hesaplamaya ilişkin fark bulunduğunu, çelişki giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, kaza tarihinden 2 ay önce işe başladığını,

buna rağmen son hesap raporunda, ilk rapordan farklı olarak davacının ücretinin asgari ücretin 1.2 katı olarak belirlendiğini, ücrete yönelik belirlemenin hatalı olduğunu, raporda, bakiye ömür süresinin 35 yerine 40 yıl olarak hesaplanmasının hatalı olduğunu, 60 yaş sonrası için pasif dönem hesabının ise davacının maluliyetinin %60’ın altında kalması nedeniyle Yargıtay içtihatları gereğince yapılmaması gerektiğini, hesaplamanın bu yönüyle de hatalı olduğunu, hesap raporunda, peşin sermaye değerinin yalnızca rücuya kabil kısmının maddi tazminat tutarından mahsup edilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağını,

bu nedenlerle kararın hatalı olduğunu ifade ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, ATK raporuna göre belirlenen sürekli iş görmezlik oranının, kusur tespitlerinin, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin ve davalı vekili temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR