Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8320 K.2023/8084

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 06.12.2016 tarih 2016/9080-2016/14635 sayılı ilamı ile karar bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına direnilmiştir.

Direnme kararının davalı Kurum vekili tarafından temyizi üzerine, bozma ilâmı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2021 tarih2017/10-2951 E, 2021/1175 K. Sayılı ilamı ile direnme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin tashih istemi üzerine İlk Derece Mahkemesince tashih isteminin kabulüne dair verilen karar temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; beyin damarlarındaki tıkanıklık nedeniyle ... Üniversitesi Hastanesi beyin cerrahisi bölümünde tedavi gören müvekkilinin tedavi için gerekli olan hayati önemdeki tıbbi malzemeler hastanede bulunmadığından bunları kendisinin temin ettiğini, bu kapsamda 12.04.2005 tarihli reçeteye istinaden 15.04.2005 tarihli fatura ile temin edilen tıbbi malzeme karşılığı Biyotem Limited Şirketine 233TL.

27.04.2005 tarihli reçeteye konu malzemelerin temin edildiği... Medikal Limited Şirketine ise 14.799,24TL ödendiğini, davalı tarafından sözü edilen tıbbi malzeme bedelinden sadece 4.671TL’nin ödendiğini ileri sürerek Kurumca karşılanmayan tıbbi malzeme bedeli olan 10.361TL’nin 29.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davacının yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle davaya mirasçıları tarafından devam edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı (Kapatılan) Bağ-Kur Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; Kurum sigortalıları ve hak sahiplerinin tedavileri sırasında kullanılması gerekli görülen ortez-protez ve iyileştirme vasıta bedellerinin T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü ile protokolü bulunan firmaların protokol dahili malzeme bedelleri esas alınarak karşılandığını, protokol yapılmamış malzeme bedelleri yönünden ise protokolü bulunan firmaların protokol dahili malzemelerinin en ucuz muadilinin tespit edilerek ödeme yapıldığını, bu kapsamda Genel Müdürlüğün 22.11.2005 tarihli ve 3718 sayılı cevabi yazısı doğrultusunda davacıya 233TL tutarındaki fatura nedeniyle 162,92TL, 14.799,24TL tutarlı fatura nedeniyle 4.671TL ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 1. İş Mahkemesinin 27.07.2010 tarihli ve 2006/173 E., 2010/413 K. sayılı kararı ile; davacının tedavisinde kullanılan ve hayatını etkileyecek önemde bulunan faturalara konu tıbbi malzeme bedelinin fatura tarihi itibariyle uygun olup olmadığının ... Ticaret Odasından sorulduğu, cevabi yazıda fatura bedellerinin uygun olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.361TL’nin 29.12.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 01.03.2012 tarihli ve 2010/13048-2012/3630 sayılı ilamı ile; eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemenin 29.03.2016 tarihli ve 2012/228-2016/73 sayılı davanın kısmen kabulüne dair kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.12.2016 tarihli ve 2016/9080-2016/14635 sayılı ilamı ile; bozma gerekleri yerine getirilmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2017 tarih ve 2017/41-2017/77 sayılı kararı ile "Önceki kararda direnilmesine, davanın kısmen kabulü ile, 8.106,45 TL ilaç ve tedavi giderinin temerrüt tarihinden (29.12.2015) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınıp, davacılara verilmesine, fazla talebin reddine, " dair verdiği direnme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2 Dairemiz, bozma ilamını yerinde görerek dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na göndermiştir.

D. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

1.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 07.10.2021 tarih ve 2017/10-2951-2021/1175 sayılı kararıyla direnme kararının onanmasına karar verilmiştir.

2.Davacı vekili onanan kararda faiz başlangıç tarihinin 29.12.2005 yerine sehven 29.12.2015 olarak yazıldığını belirterek faiz başlangıç tarihinin 2005 olarak tashihini talep etmiştir.

E.İlk Derece Mahkemesince verilen Tashih Kararı

İlk Derece Mahkemesi yukarıda belirtilen tashih kararıyla "... davacılar vekili maddi hata nedeniyle verilen kararın tashihini talep etmiş olup tüm dosyanın incelenmesinde ,tashihi istenen 21017/41 E 2017/ 77 K sayılı ilamın bir direnme kararı oluğu dikkate alındığında, direnilen kararda gerekçe kısmında faiz başlangıç tarihinin 25.12.2005 olarak doğru yazıldığı ancak kararın hüküm fıkrasına sehven (zira kasıtlı olarak karar ve gerekçe arasında çelişki yaratılmasının mantıklı bir sebebi yoktur) 2015 tarihinin yazıldığı,

bunun hükmün gerekçesinden açıkça anlaşılabildiği , direnme kararı yazılırken gerekçede tarihe yer verilmediği bu hususun gözden kaçarak kararın tebliği edilip kesinleştiği, kesinleşen kararlar bakımından da hükmün tashihi veya tashihin istenmesine engel bir hüküm bulunmadığı,

davanın açıldığı tarihten sonrasında faiz başlatılmasının fiziken hukuken imkansız olduğu gibi, bu yanlışlığın hukuken tartışmayı veya bir araştırmayı gereksiz kılacak ölçüde açık olduğu , hükmün anlamını ve taraflara yüklenen yükümlülüklerin değiştirilmesi sonucu doğursa bile yazım yanlışlıklarının açık hesap ve yazım yanlışlıklarının düzeltilmesi mümkün olup bu hususun yasanın amacı gözetildiğinde hak kayıplanının önüne geçilmek amacı gözetilerek HMK 304 maddesi hükmü kapsamında hükmün düzeltilmesinin gerekli olduğu ayrıca ,

dosya kapsamı dikkate alındığında davacının kurumca ilaç paralarının ödenmeyeceği cevabı verilmekle artık kurumun ödeme yükümlülüğünün doğduğu, bu yöne ilişkin temyiz başvurusu olmamakla beraber en son verilen HGK kararı dikkate alındığında tashihih istenilen kararın mahkememiz kararı olduğu belirtilmekle verilen kararın tashihine engel bulunmadığı kaldı iade kararında gerekçe kısmında bu hususa değinildiği, kısaca oluşan hatanın dikkatsizlik ve özensizlik sonucu oluştuğu ve tashihin mümkün oluğu anlaşıldığından talebin kabulüne karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle "Tashih talebinin kabulüne,

Mahkememizin 2017/41 esas -2017 /77 Karar sayılı 24.05.2017 tarihli kararında temerrüt tarihi olarak belirtilen 29.12.2015 tarihinin " 29.12.2005 "olarak düzeltilmesine,

Hüküm fıkrasının "8.106.45 TL ilaç ve tedavi giderinin temerrüt tarihinden (29.12.2005) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınıp davacılara verilmesine" kararın altına şerh verilmesine şeklinde HMK 304.mad. uyarınca tashihine, " dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tashih kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, tashih kararı verilemeyeceğini, kararda esaslı değişiklik yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık tashih kararının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 304, 369, 370, 371 ve 373 ncü maddeleri.

2. Değerlendirme Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile tashih kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,