Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8587 K.2023/9071

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 17.05.2006 ile 06.03.2009 tarihleri arasında davalı ... Mobilyaya ait işyerinde çalıştığını, bu tarihler arasında kesintisiz ve devamlı olarak çalışmasına rağmen davalı Kuruma bildirilmediğini belirterek, müvekkinin 17.05.2006 ile 06.03.2009 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili, öncelikle hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının tespitini talep ettiği dönemde davalı işyerinde çalışıp çalışmadığının kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle Mahkeme tarafından gerekli araştırmalar yapılarak davanın reddine karar verilmesini istediklerini belirtmiştir. 2.Davalı şirkete dava dilekçesi ekli, duruşma gün ve saatini bildirir açıklamalı davetiyeler tebliğ edildiği halde duruşmaya katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2014/27 E. 2016/63 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin 25.01.2018 tarihli ve 2016/9255 E. 2018/639 K. sayılı ilamında; somut olayda, davalı şirketin tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalktığının anlaşılmasına göre, açılan davada pasif husumetin kendisine yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek ihya edilince davalı şirketi taraf haline getirmek ve delillerini ibraz etmesinden sonra neticesine göre karar verilmesi gerektiği yönlerinden karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, davacı 17.05.2006 tarihinden 06.03.2009 tarihine kadar davalı şirkette çalıştığını belirterek dava açmışsa da, davacının hizmet cetvelinde 24.04.2008 ile 26.04.2008 tarihleri arasında başka bir işyerinde geçen çalışmalarının gözüktüğü, bu çalışmaların davacıya ait olmadığı iddiasıyla Kuruma müracaat edilip soruşturma yapıldığında davacının davalı şirkette çalışırken 1 hafta izin alıp başka bir işyerinde çalıştığını söylediği, bu nedenle bu hizmetlerin iptal edilmediği,

bu sebeple çalışmalarında kesinti oluştuğu, davacının kendi beyanı da dikkate alındığında 30.04.2008 tarihinden önceki çalışmalarının hak düşürücü süre dikkate alındığında hizmet tespitine konu olamayacağı, davacının beyanı ve tanık beyanları gözönünde bulundurulduğunda tüm dosya kapsamına göre davacının 30.04.2008 tarihinden davalı şirketin faaliyetine son verdiği,

28.02.2009 tarihine kadar davalı şirkete ait işyerinde hizmet aktine tabi olarak çalıştığı kabul edilmiş ve davanın kısmen kabulüne, davacının 30.04.2008 - 28.02.2009 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde hizmet akdine tabii olarak çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek Mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacının 17.05.2006-06.03.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR