Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8927 K.2023/9074

Taraflar arasında görülen rücuan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili, sigortalı ...'nın 05.10.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeni ile yaralandığını, kurum müfettişlerince yapılan tahkikat sonucunda tanzim olunan 26.06.2008 tarihli raporda kazanın gerçekleşmesinde işverenin kusurlu olduğunun tespit edildiğini, Kurumca iş kazası sonucu sigortalıya toplam 10.141,43 TL peşin sermaye değeri bağlandığı, 18.336,98 TL geçici iş görmezlik ödeneği ödendiğini, 5.419,56 TL hastane masrafı yapıldığını ve Kurumun toplam zararının 33.897,97 TL olduğunu belirtilerek 3 üncü kişinin sorumlu olduğunun tespiti halinde bu kişilerden talep hakkı saklı kalmakla kurum zararının şimdilik fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 20.338,78 TL nin onay, masraf, sarf ve tediye tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, sigortalının işe girdiğinin birinci ayında 05.10.2005 tarihinde iş kazası geçirdiğini, sigortalının ağır kusurlu olduğunu, müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde dahlinin olmadığını, ... 7. İş Mahkemesinin 2008/11 sayılı dosyasındaki sigortalının %40, kendilerinin %60 kusurlu kabul edilen raporu kabul etmediklerini, sigortalıya fazla ödeme yapıldığını, bu bedelin kendilerinden istenemeyeceğini, çalışır raporuna rağmen Kurumun gelir ödemeye devam ettiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2011/68 E. 2015/2021 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.01.2021 tarihli ve 2020/2272 E. 2021/522 K. sayılı ilamıyla; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi (5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi (5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Kararı

Davanın kısmen kabulüne,18.970,91 TL Kurum alacağının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, bu alacağın; 1.713,54 TL'lik peşin değerli gelir kısmına onay tarihinden itibaren, 3.505,39 TL'lik tedavi masraf kısmına sarf tarihlerinden itibaren, 13.751,98 TL'lik geçici iş görmezlik ödeneği kısmına tediye tarihlerinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, kısmen kabul kararının yerinde olmadığını belirterek Mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 05.10.2005 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR