Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9276 K.2024/384

Taraflar arasındaki ödeme emirlerinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ödeme emirlerine konu prim ve gecikme zammına ilişkin borçların kendisine ait olmadığını, zamanaşımına uğradığını bu nedenle ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını, ödeme emrine konu prim borçlarının zamanaşımına uğramadığı beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, davacı adına gönderilen 2011/83939-2011/127915-2012/45510-2013/9187 takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkin olduğu, iptali talep edilen ödeme emirlerinin Kurum tarafından 14.09.2021 tarihli yazı ile düzenlendiği, davacının dava dışı şirket ortaklığı dolayısıyla ödeme emrinin davacıya gönderildiği, tebliğ mazbatasına göre 05.10.2021 tarihinde ödeme emirlerin tebliğ edildiği, davacı tarafça 19.10.2021 tarihli ve .... sayılı dilekçe ile ödeme emrine itiraz edildiği,

itiraz üzerine alınan 01.11.2021 tarihli Kurum kararının davacıya 23.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, mevcut dava Kurumun itiraz dilekçesindeki talepleri reddetmesi üzerine 10.01.2022 tarihinde ikame edildiği, ödeme emrinin iptali istemli davalarda 15 günlük yasal hak düşürücü süre öngörüldüğü, hak düşürücü sürenin ödeme emrinin tebliğinden itibaren başladığı, mevcut davada ödeme emrinin tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde Kuruma itiraz edildiğini, Kuruma yapılan itiraza ilişkin ret kararının 23.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği,

itirazın süresinde olması dolayısıyla hak düşürücü sürenin itirazın reddine ilişkin kararın tebliğinden itibaren başlatılmasının olaya uygun olduğu, bu halde davacı tarafça 10.01.2022 tarihinde açılan davanın, ret kararının tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde açılmadığı sabit olduğundan iptale konu ödeme emirlerinin esasına ilişkin değerlendirme yapılmaksızın hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; alacağın % 10 fazlasıyla haksız çıkan davacıdan tahsili gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

6183 sayılı Kanun'un (7061 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesiyle değişik) 58/1 inci maddesinde kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın ödeme emrine karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde itiraz edebileceğinin düzenlendiği, dava konusu ödeme emirlerinin davacıya 05.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından 22.10.2021 tarihli dilekçe ile Kuruma başvuruda bulunarak ödeme emirlerine itiraz edildiği, Kurumun 01.11.2021 tarihli yazısı ile başvurunun reddedildiği, ret yazısının davacıya 23.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 10.01.2022 tarihinde 15 günlük yasal süre geçtikten sonra açıldığı,

haksız çıkma tazminatının düzenlendiği, 6183 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2021/119 Esas- 2022/48 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi, davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi nedeniyle istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri gözetilerek yapılan istinaf incelemesine göre.

İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu, %10 haksız çıkma tazminatı verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 6183 sayılı Kanun'un ilgili madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,