KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2023/9378 E., 2024/2821 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2024
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/26 E., 2023/1042 K.
- Karar
- Kabul
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul 36. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/413 E., 2020/69 K.
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki eşinden ve babasından çift ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 30.11.2022 tarihli ve 2022/11586 Esas, 2022/15135 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.
Dairemiz bozma kararına BAM Dairesince direnilmesi üzerine karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;
Dairemizin 30.11.2022 tarihli ve 2022/11586 Esas, 2022/15135 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davacının 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan eşinin 22.8.2013 tarihinde vefatı üzerine 4/a ölüm aylığı bağlandığı, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan babasının 29.10.2002 tarihinde vefat ettiği, anılan yasal düzenlemeler kapsamında dava irdelendiğinde;
bu tür ölüm sigortasından aylık tahsislerinde, ayrık durumlar dışında genel kural olarak hakkı doğuran olay tarihinde yürürlükte olan yasal mevzuatın uygulanması gerekmekte olup, buna göre sigortalı eşin yaşamını yitirdiği 22.8.2013 tarihi itibarıyla davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 54 üncü maddeleri olup,
54 üncü maddenin 5 inci bendine göre hak sahibinin tercihine göre ana/baba veya eşe ait dosyaların birinden aylık bağlanacağı açık düzenlemesi karşısında babasından ölüm aylığı alması mümkün bulunmamakta olup direnme yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/9378, K. 2024/2821, 18 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama