Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9644 K.2023/10228

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Bağ-Kur prim kesintilerinin 1994 yılı şeker pancarı ekimi döneminde başladığı ve tevkifat tutarının Bağ-Kur'a yatırıldığı, tarihin de 11.04.1996 tarihi olarak kaydedildiğini davacının, ürün satışlarından yapılan ilk prim tevkifatının yapıldığı tarihi takip eden ay başı olan tarih itibarı ile 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespiti ile sigortalılığının 01.06.2002 tarihine kadar devam ettiğinin tespitini ve 2926 sayılı Kanun kapsamındaki hizmet ve tesciliyle ilgili çıkacak olan prim borcu ve ihya borç miktarının 7256 sayılı Yapılandırma Kanunu kapsamında değerlendirilerek tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumca yapılan incelemede 2926 sayılı Kanun kapsamında tescilinin 01.06.2002 tarihi itibariyle 7162671362 Bağ-Kur numarası ile yapıldığını, müvekkil Kurum işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek yasal şartları oluşmayan yapılandırma şartları oluşmayan usul ve yasaya aykırı davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu dönem içerisinde ilk prim tevkifatının yapıldığı 11.04.1996 tarihini takip eden ay başı olan 01.05.1996 tarihinden davacının davalı Kurum kayıtlarındaki ilk tescil tarihi olan 01.06.2002 tarihine kadar 1995, 1997, 1998, 1999, 2000 ve 2001 yıllarında yetiştirmiş olduğu pancar ürününün Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.

Bor Şeker Fabrikasına satışı ile 1999 yılında yetiştirmiş olduğu hububat ürününün Toprak Mahsulleri Ofisi ...

Şube Müdürlüğüne satışında davacı adına Bağ-Kur kesintisi yapılarak davalı Kurumca tarım Bağ-Kur kapsamında sigorta tahsilâtının yapılmış olduğu, prim tevkifatını yapan Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. ile Toprak Mahsulleri Ofisinin zorunlu prim tevkifatı yapması gereken kuruluşlar arasında yer aldığı, Nisan 1996 ayında prim tevkifatının gerçekleşmesi ile davacının takip eden aybaşı olan 01.05.1996 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur kapsamında sigortalılığın tescil edilmesi gerektiği ve 01.05.1996 - 31.05.2002 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun 4/1-b) kapsamında hizmeti olduğu,

öte yandan davacının yasal süresi içerisinde 20.01.2021 tarihli 7256 sayılı Kanun kapsamında 4/b Tarım Bağ-Kur'a tabi ihya başvurusunun olduğu hususu dikkate alındığında. 01.05.1996- 31.05.2002 tarihleri arası 5510 sayılı Kanun 4/1-b kapsamındaki (Tarım Bağ-Kur) hizmeti karşılığı prim borçlarınının anılan Kanun kapsamında yapılandırılması gerektiği de anlaşılmakla;

Davanın kabulü ile davacının 01.05.1996 - 31.05.2022 tarihleri arasında 2926 sayılı kanun kapsamında Tarım Bağkur Sigortalısı olarak kabul edilmesi gerektiğinin ve bu döneme ilişkin tahakkuk edecek prim borçlarını 7256 sayılı kanun kapsamında yapılandırma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacının Kurumdan hizmet talep ettiği döneme ilişkin olarak 2926 sayılı Kanuna tabi olarak tescil tarihi olan 01.06.2002 tarihinden önce herhangi bir hizmeti bulunmadığından davaya konu döneme ilişkin olarak yapılan talebinin 7256 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılandırılabilmesinin de mümkün olmadığını, bu nedenle davacının ilgili döneme ait olan borcunu yapılandırma talebine karşı olumlu bir işlem yapılamadığını, bahse konu Yapılandırma Kanunu'nun geçici süreli bir düzenleme olduğunu, yürürlük süresinin 01.02.2021 tarihinde dolduğunu, ilgili kanunun yürürlüğü dolduğundan bugün itibariyle davacının borcunun yapılandırılmasının mümkün olmadığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın tümden reddini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 11.04.1996 tarihinde davalı Kuruma intikal eden prim tevkifatlarına göre davacının tarımsal faaliyette bulunduğu belirlenmiş olduğundan zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının 01.05.1996 - 31.05.2002 tarihleri arasında olduğu; buradan hareketle Mahkemece davanın kabulü yönünde verilen kararın usul ve esas yönünden yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanun'unun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri ile 7256 sayılı Kanun

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,