Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/9743 K.2023/10274

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1994 yılından itibaren kendi nam ve hesabına aralıksız tarımsal faaliyetlerini sürdürdüğünü, 1998 – 2003 yıllarında yetiştirmiş olduğu tütünü sattığını belirterek 24.04.1998 tarihinden itibaren davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; TEKEL firmasının 1998/04 - 2002/04 dönemlerine ait tevkifat listelerinin Kurum kayıtlarına intikal etmemesi, 2000/05 dönemine ait prim kesintilerinin ödendiğine dair banka dekontunun Kurum arşiv kayıtlarında bulunmaması nedeniyle yükleme işleminin yapılamadığını, 1999/04-2003/04 dönemlerinin sigortalının hesabına yüklendiğini, 01.05.1999 tarihi itibariyle 2926 sayılı Kanun kapsamında tescilinin başlatıldığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.05.1998-01.05.2003 tarihleri arasında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlığa konu tevkifatlara ilişkin listelerin Kurum kayıtlarına intikal etmediği, 2000/5 dönemine ait tevkifat kesintilerinin ödendiğine dair banka dekontunun Kurum arşivlerinde bulunmadığını davacının 1999/4, 2003/4 dönemlerine ilişkin tevkifatların sigortalının hesabına yüklendiğini, Kurum kayıtlarının aksinin salt tanık beyanları ile ispat edilemeyeceğini, davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, davacının, 01.05.1998 – 30.04.1999 ve 01.01.2000 – 30.04.2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, isteme konu 01.05.1999 – 31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

C.C.