Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10200 K.2024/13072

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işveren şirkete ait iş yeri işçilerinden Kurum sigortalısı ...'ın 30.12.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda malül kaldığını, Kurum tarafından malül sigortalıya masraf ve ödemede bulunulduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurunun bulunduğunu belirterek, Kurum zararından şimdilik 32.505,29 TL'nin davalıdan alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesiyle, (30.12.2014 tarihli) öncelikle davanın husumet nedeni ile reddini, davalı firmanın ... A.Ş.'nin taşeronu olduğunu, işçi sağlığı ve iş yeri güvenliğinden dolayı davalının sorumlu tutulmasının taraflar arasında yapılan sözleşme ve İş Kanunu uyarınca mümkün olmadığını, olayın oluş biçimi ve tarzı dikkate alındığında davalı açısından olayın kusursuz sorumluluk ilkesi açısından değerlendirilmesi gerektiğini, davalının sorumluluk alanı dışında oluşan bu olayın iş kazası olarak nitelenmesinin mümkün olmadığını, talep edilen Kurum zararının haksız ve yersiz olduğunu istenilen miktarın fahiş ve orantısız olduğunu bu nedenlerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2015 tarih ve 2014/449-2015/240 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile Kurum sigortalısının geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyetinden ötürü davalı işverenin kusur oranı olan %80'e isabet eden 37.148,91 TL Kurum zararının gelir onay tarihi olan 14.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1.Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 27.11.2017 tarihli ve 2015/22153 E. 2017/8305 K. sayılı ilamında, "...somut olayda, Mahkeme tarafından ayrı bir kusur raporu alınmadan sigortalının işverene karşı açtığı ve henüz kesinleşmemiş tazminat dosyasındaki kusur raporunun hükme esas alındığı, bu kusur raporuna göre, dava dışı asıl işveren olarak nitelenen ... Yapı Ltd. Şti.’nin %80 oranında, kazalının işvereni ve alt işveren davalı ... Müh. Ltd. Şti.’nin %20 oranında kusurlu oldukları kabul edilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla Mahkemece kusur oran ve aidiyetleri iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve iş güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan tazminat dosyasındaki kusur raporu da gözetilmek suretiyle mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde kusur raporu aldırılması suretiyle karar verilmelidir." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 05.11.2019 tarihli ve 2018/433 E. 2019/476 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile Kurum sigortalısının geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyetinden dolayı davalı işverenin kusur oranı olan %80'e isabet eden 37.148,91 TL Kurum zararının gelir onay tarihi olan 14.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 05.11.2019 tarihli ve 2020/324 E. 2020/4458 K. sayılı ilamında; tazminat dosyasında alınan kusur raporu da gözetilerek aradaki çelişkiyi giderecek şeklide kusur raporu alınması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 25.01.2023 tarihli ve 2020/529 E. 2023/27 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak Kurum sigortalısının geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyetinden dolayı davalı işverenin kusur oranı olan %80'e isabet eden 37.148,91 TL kurum zararının gelir onay tarihi olan 14.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2.Dairemizin 10.05.2023 tarihli ve 2023/5081 E. 2023/5168 K. sayılı ilamında; dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; temyiz eden davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıda belirtilen haricindeki sair temyiz itirazlarının reddi gerektiği, davacı Kurumun dava dilekçesinde alacağın tahsilinde davalının kusuru nispetinde tahsilini talep ettiği ve kusuru tespit edilecek 3. kişilerin kusurları ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline ilişkin talepte bulunmadığı, bir başka anlatımla teselsüle dayanmadığı anlaşıldığından,

davalının %65 kusuru ile sınırlı olmak üzere hüküm kurulması gerekirken davacı Kurum talebi olan Kurum zararının %80 kusur karşılığına hükmedilmiş olmasının isabetsiz olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayıları belirtilen karar ile davanın kısmen kabulüne, davacı Kurum sigortalısının geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyetinden dolayı davalı işverenin kusur oranı olan %65'e isabet eden 30.183,49 TL Kurum zararının gelir onay tarihi olan 14.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili kararı kusurdan, davalı vekili kusur ve sigortalının iş göremezlik oranına itirazla kararın temyizen bozulmasını talep etmişlerdir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfı ile HUMK'UN 428, 439. maddeleri

2. 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi ve 76. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR