Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10210 K.2024/11457

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının müvekkil şirket aleyhine açmış olduğu Mahkememizin 2022/56 Esas sayılı dosyasındaki Rucuen Tazminat alacağı davasında bursa BAM 11. H.D. 2021/981 Esas, 2022/56 Karar sayılı dosyasında verilen Ortadan Kaldırma kararının 2. Sahifesinde "1" Mahkemece sigortalı ile kuruma karşı; sigortalının iş göremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açması için davalı tarafa süre verilmesi" diye bahsedildiğini, oysa mahkememizin 2017/533 Esas sayılı dosyasında kazazede ...'ün maluliyet oranı %10,3 olarak belirlendiğini, söz konusu nedenlerden dolayı kazazede işçi ...'ün 15.08.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle. Tavşanlı İş Mahkemesinin 2017/533 Esas sayılı dosyasında bahsetmiş oldukları tüm prosedür izlenerek müvekkil işçinin yaşamış olduğu kaza nedeniyle maluliyeti belirlendiğini, dosya kapsamında Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.11.2014 tarihli raporunda müvekkilin %12,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığı,

ATK 3. İhtisas Kurulunun 06.02.2019 tarihli raporunda maluliyet oranını 10.3 olarak belirlemesi akabinde dosya ATK 2. Üst Kuruluna tevdi edilmiş ve kurul da 26.12.2019 tarihli raporunda meslekte kazanma gücü kaybı oranının %10,3 olduğunu belirlendiğini, işbu oran davacı ve davalı müvekkil açısından kesinleştiğini, bu doğrultuda maluliyeti belirli olan işçi adına huzurdaki davanın ikame edilmesinde herhangi bir hukuki yarar bulunmadığını, davacı taraf, Bursa BAM 11. H.D.

2021/981 E., 2022/2 K. sayılı dosyasından vermiş olduğu ortadan kaldırma kararının 2 inci sahifesinde ''1'' Mahkemece sigortalı ile kuruma karşı; sigortalının iş göremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açması için davalı tarafa süre verilmesi'' diye bahsedildiğini beyan ettiğini, ancak söz konusu dosya müvekkil işçinin iş kazası geçirdiği işvereni ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı arasında görülmüş olup müvekkil ... ilgili dosyada taraf olmadığını, işbu sebeple müvekkile söz konusu karar tebliğ edilmediğini, müvekkilinin taraf olmadığı dosya nedeniyle huzurdaki davalı sıfatıyla yer almasında hukuki bir fayda bulunmadığını,

somut olay incelendiğinde davacı ve davalı müvekkil yönünden kesinleşmiş bir maluliyet oranı söz konusu olduğunu, yukarıda da izah edildiği üzere müvekkil işçinin maluliyeti Tavşanlı İş Mahkemesi'nin 2017/533 Esas sayılı dosyasında tespit edildiğini ve bu oran davalı müvekkil ve davacı açışından kesinleştiğini, hal böyle iken davacı yönünden kesinleşmiş bir maluliyet oranı mevcut iken davacı tarafından tekrar maluliyet oranı tespitine ilişkin dava ikame edilmesinde davacının herhangi bir hukuki menfaati bulunmadığını, bu doğrultuda huzurdaki davanın hukuki menfaat yokluğunda reddini talep etme gereği hasıl olduğunu,

kesinlikle kabul anlamına gelmemek kaydı ile aksi düşünülse dahi müvekkil ... mahkememizdeki 2022/56 E. sayılı dosyasındaki rücuan tazminat alacağı davasında ve uzantısı olan Bursa BAM 11. H.D.

2021/981 E., 2022/2 K. dosyasında taraf olmadığını, hal böyle iken tarafı olmadığı dosyanın sonuçlarının müvekkile yansıtılması mümkün olmadığını, bu doğrultuda taraf olmadığı dosyadan dolayı müvekkil aleyhine hiç bir karar verilmemesi gerektiğini, huzurdaki dava müvekkil işçinin maluliyetinin belirlenmesi adına ikame edilmiş olup müvekkil işçinin maluliyeti yukarıda da bahsetmiş olduğu Tavşanlı İş Mahkemesinin 2017/533 Esas sayılı dosyasında kesin olarak belirlenmiş durumda olduğunu,

bu doğrultuda huzurdaki işbu davanın müvekkil açışından hukuki bir dayanağı bulunmamakta ve davacı açısından da huzurdaki davada hukuki bir menfaat bulunmadığını, bu sebeplerle huzurdaki davanın müvekkil açışından reddini talep etme zarureti hasıl olduğunu, yukarıda izah edildiği üzere; davanın müvekkil açısından reddine karar verilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasını vekaleten talep etmiştir.

Davalı SGK Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve hukuka aykırı olarak açıldığını, Mahkememizin 2022/56 Esas sayılı dosyasına ilişkin olarak davanın açılmış ise de iş bu dosyada davalı Park Teknik A.Ş. tarafından müvekkil Kuruma 7326 sayılı Kanun gereği borç yapılandırıldığından mahkememizin 2022/56 esas sayılı dosyada "davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiğini, iş bu davanın da konusuz kaldığından reddine karar verilmesi gerektiğini, kazanın iş kazası sayılabilmesi için 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrası a bendi kapsamında iş kazası sayılabilmesi için olayın;

işyerinde bulunduğu sırada işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle meydan gelmesi sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen veya ruhen özre uğratan bir olması gerektiğini, müvekkil Kurum tarafından yapılan bütün işlemler yasa, tebliğ, yönetmelik ve genelgelere uygun olduğu buna ilişkin açılan davanın yasal dayanaktan yoksun olduğu görüldüğünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, yukarıda arz edilen sebeplerle davacının talebi haksız ve hukuka aykırı olarak açılan davanın ilk itirazları doğrultusunda reddine, itirazlarının yerinde görülmediği takdirde davanın bilahare esas yönünden reddine,

yargılama giderleriyle vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davacının davasının kabulüne; a- Davalı ...'ün 15.08.2005 tarihinde maruz kaldığı iş kazasından mütevellit sürekli iş görmezlik derecesinin (meslekte kazanma gücü kaybı oranının) olay tarihinden itibaren E cetveline göre % 10.3 (Yüzde On Nokta Üç) olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı şirkette çalışan davalı ...'e 15.08.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle bağlanan gelir ve yapılan ödemelerden ötürü davacı işverene karşı rücu davası açıldığını ancak Kurum alacaklarının 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılması üzerine Tavşanlı İş Mahkemesinin 2022/56 E. 2022/200 K. sayılı kararı ile "davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiğini, bu durumda eldeki davanın da reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "...Dosya içeriğinden.

Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.11.2014 tarih ve 27710 sayılı kararı ile davalı sigortalı ...'ün 15.08.2005 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,2 olduğuna ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, anılan iş kazasından ötürü sigortalı tarafından davacı işveren aleyhine tazminat istemiyle açılan dava üzerine Tavşanlı İş Mahkemesinin 2017/533 E. sayılı dosyasında alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 06.02.2019 tarih ve 2007 sayılı raporunda;

"davalı sigortalının 15.08.2005 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı geçici işgöremezlik süresi sonundan itibaren mevcut bulgulara göre kalıcı olduğu değerlendirilen sol bacak venöz damar arızası nedeniyle Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü ile E cetveline (yaşına) göre %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.11.2014 tarih ve 27710 sayılı kararında belirlenen oran ile Kurul kararı arasındaki farkın.

Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.11.2014 tarih ve 27710 sayılı kararına esas teşkil eden raporda bildirilen sol ayak bileği hareket kısıtlılığının Kurul muayenesinde saptanmamasından ve kişide maruz kaldığı iş kazasına bağlı sol kruris venöz damar hastalığı tespit edilmesinden kaynaklandığının", Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 26.12.2019 tarih ve 2408 sayılı raporunda da;

"davalı sigortalının 15.08.2005 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı geçici işgöremezlik süresi sonundan itibaren mevcut bulgulara göre kalıcı olduğu değerlendirilen sol bacak venöz damar arızası nedeniyle Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne ve olay tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının" mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı sigortalı tarafından, dava konusu iş kazasından dolayı maddi ve manevi tazminat istemiyle davacı işverene karşı açılan dava nedeniyle Tavşanlı İş Mahkemesinin 2017/533 E. sayılı dava dosyasında gerekli ve yeterli inceleme yapılmış olması, ATK İkinci Üst Kurulunun bu konuda son merci olup, mütalaasının bağlayıcı nitelikte bulunması ve bu nedenle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan görüş alınmamasının bu aşamadan sonra sonuca etkisinin olmaması, davacı işverenin taraf olarak yer aldığı anılan davada düzenlenen raporlara itibar edilmesinde hukuka aykırı bir yön olmadığı gibi bu durumun;

yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması ve usul ekonomisi ilkesine de uygun düşmesi, aynı iş kazasından dolayı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından davacı işveren aleyhine açılan rücu davasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine Dairemizin 04.01.2022 tarih ve 2021/981 E. 2022/2 K. sayılı kararı ile işverene; sigortalı ile Kuruma karşı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açması açısından süre verilmesi gerektiğinin belirtilmesinden dolayı davacının eldeki davayı açmadan önce Kuruma başvuruda bulunmasına gerek olmaması,

davacı işveren ile davalı Kurum arasındaki rücu davasının konusuz kalmasının; eldeki davaya bir etkisinin bulunmaması, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, istinaf başvuru sebepleri ve İlk Derece Mahkemesi gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 19 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,