Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10294 K.2025/1436

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranı tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 25.06.2018 tarihinde çalıştığı işyerinde geçirdiği iş kazası sebebiyle uğradığı maluliyet oranı, davalı Kurumun raporlarıyla gerçeğe uygun olarak saptanamadığından bu davanın açılması zaruretinin doğduğu, davacının 11.04.2018 tarihinde .... Gıda Ürünleri Lojistik İnş. San. ve Tic.

A.Ş.'de çalışmaya başladığı, iş tanımının depo yükleme işçisi şeklinde olduğu, davacının elektrikli trans palet ile yükleme işinde çalıştığı, iş akdi kapsamında çalışması sürerken işyerinde 25.06.2018 tarihinde yükleme yaptığı asansörün halatlarının kopması üzerine tonlarca yükle birlikte takriben 6-7 metrelik bir yükseklikten düşmesi ile gerçekleşen iş kazası neticesinde ağır yaralandığı, davacının çene bölgesinde 35 kırık, omurilik bölgesinde 2 kırık, sağ kolunda kırık ve çatlak, ayak parmak ve kemiklerinde de çok sayıda çatlak meydana geldiği,

davacının başta çene bölgesine 19 adet platin yerleştirilmesine neden olan cerrahi müdahale olmak üzere çok sayıda ameliyat geçirdiği, iş kazası sebebiyle Denizli 2. İş Mahkemesinin 2018/177 Esas sayılı dosyasında tazminat davası açıldığı, davanın halen derdest olduğu, ancak yargılamanın devam edebilmesi için maluliyet oranının gerçeğe uygun olarak tespit edilebilmesi gerektiği, davalı Kurumca aşamalarda düzenlenen raporlarda davacının maluliyet oranının %0 olarak belirlendiği, taraflarınca 28.09.2020 tarihinde maluliyet oranına karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edildiği,

itirazları sonucunda kurulca verilen 21.10.2020 tarihli ve 2020/14483 sayılı karar ile davacının maluliyet oranının yine %0 olarak belirlendiği, Denizli Devlet Hastanesinin 14.02.2019 tarihli ve 1030 sayılı Engelli Sağlık Kurulu Raporunda %36 özür oranının belirlendiği, davacının iş gücü kaybı ve maluliyet oranının son derece yüksek ve hayati olduğu iddiasıyla davacının 25.06.2018 tarihli iş kazasından kaynaklanan gerçek sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve yersiz açılmış bir dava olup reddi gerektiği, davacı tarafın dava dilekçesini ve beyanlarını kabul etmedikleri, davacının Denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne vermiş olduğu dilekçede, daha önce geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde maluliyet oranına ilişkin talepte bulunduğu, davacının Kuruma vermiş olduğu dilekçeye binaen davalının dosyasının SGK Başkanlığına gönderildiği, gerekli incelemenin yapıldığı ve İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce talep hakkındaki kurul kararının Denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne gönderildiği,

söz konusu kurul kararı uyarınca, sürekli iş göremezlik gelirinin artırılması talebinde bulunan sigortalı davacının daha önce hakkında tespit edilen %0,0 MKGKO’sunda bir değişiklik olmadığına karar verildiği, Kurum kayıtları incelendiğinde bu hususların belgeleri ile birlikte açıkça görüleceği, bu sebeple Kurum kayıtlarının getirtilerek davada delil olarak değerlendirilmesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının şirkette çalışmakta iken 11.04.2018 tarihinde talihsiz şekilde kaza geçirdiği, bu kazaya ilişkin olarak davacı tarafça Denizli 2. İş Mahkemesinin 2017/177 Esas sırasına kayden maddi ve manevi tazminat davası açıldığı, Denizli 2. İş Mahkemesinde görülen dava devam ederken SGK tarafından yapılan raporlama neticesinde davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0 olarak belirlendiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna davacı tarafından yapılan itiraz sonucunda davacının meslekte kazanma gücünün kaybı oranının tekrardan %0 olarak tespit edildiği,

davacı işçinin meslekte kazanma gücünden yoksun kalma durumunun bulunmadığı, davacı işçi tarafından maluliyet oranının belirlenmesi için başvurulan SGK'nın raporlarına karşı yapılan itirazın yerinde olmadığı ve SGK ile yürütülen davaya şirketin SGK raporlarını esas aldığı, bu sebeple davacının beyanlarının geçersiz olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararla; Adli Tıp Kurumu kararlarına atıfla davanın kabulü ile Kurum sigortalısı davacının 25.06.2018 tarihinde maruz kaldığı iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma gücü kayıp oranının %6,1 oranında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Denizli Devlet Hastanesinin 14.02.2019 tarihli ve 1030 sayılı Engelli Sağlık Kurulu Raporunda %36 özür oranının belirlendiği, yetkili kurulların yeterli araştırma ve inceleme yapmadığı, özür raporunun tartışılmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; adli tıp raporları ile Kurum raporları arasındaki çelişkinin açıklanması için yeniden rapor alınması gerektiği, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

3.Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum raporlarının eksiksiz olduğu, adli tıp raporlarındaki oranların yerinde olmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR