Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10390 K.2024/12392

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik tespiti ile gelir bağlanması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılarak asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesi ile özetle; davacının davalı işyerinde çalışırken 01.03.2015 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kaza neticesinde sol el parmağında kalıcı uzuv kaybı meydana geldiğini, Kahramanmaraş 2. İş Mahkemesinde 2015/174 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve davanın derdest olduğunu, SGK tarafından maluliyet oranının %25 üzerinden davacıya gelir bağlandığını, ATK tarafından maluliyet oranının %26 olarak belirlendiğini, Kahramanmaraş 2. İş Mahkemesince yeni maluliyet oranı olan %26 üzerinden maaş bağlanmasını, bu sebeple Kuruma başvuru yapılmasına karar verildiği,

Kuruma yapılan başvurunun reddedildiğinden bahisle iş bu davayı azma zorunluluğunun hasıl olduğunu beyan ederek davacıya ATK tarafından verilen %26 maluliyet oranı üzerinden gelir bağlanmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

2.Davacı vekilinin birleşen dava dilekçesinde özetle, Mahkemenin 2023/110 Esas sayılı dosyası ile bu dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunu belirterek birleştirme talebiyle iş bu davayı açtığı, davacıya %26 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlanmasının talep edildiği anlaşılmıştır.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacının Kuruma müracaat etmeden davayı süresinde açmadığını, bu nedenle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, Kurum kayıtlarının tetkikinde davacının 01.03.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde davacıya 01.07.2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere %21,20 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, kontrol muayenesi sonucu 06/12/2019 tarihli Yüksek Sağlık Kurulunun kararında artma tespit edilerek SİD oranının %25 olarak kaydedildiği ve bu karara istinaden davacıya 06.12.2019 tarihinden geçerli olmak üzere %25 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığının tespit edildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

2.Davalı ... Tekstil San ve Tic A.Ş.'ne usulüne uygun tebligat yapıldığı, cevap dilekçesi sunulmadığı tespit edilmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, davalı Kurum kayıtlarınından anlaşılacağı üzere davacının 01.03.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde davacıya 01.07.2016 tarihinden geçerli olmak üzere %21,20 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, kontrol muayenesi sonucu 06.12.2019 tarihli Yüksek Sağlık Kurulunun kararında (artma) tespit edilerek,

SİD oranının %25 olarak kaydedildiğini ve bu karara istinaden davacıya 06.12.2019 tarihinden geçerli olmak üzere %25 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, davacının 08.03.2018 tarihli SİD oranına itirazının Yüksek Sağlık Kurulunca değerlendirilip sonuçlandırıldığını, İlk Derece Mahkemesince Kahramanmaraş 2. İş Mahkemesinin 2015/174 Esas sayılı dosyasında alınan ATK raporuna göre hüküm tesis edilmesinin isabetsiz olduğunu, zira İlk Derece Mahkemesince dosyadaki tüm raporlar arasındaki çelişkileri giderir denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra hüküm tesis edilmesi gerektiğini,

Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

1-)Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca Kahramanmaraş 4. İş Mahkemesi 2023/110 Esas - 2024/116 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesi suretiyle,

2-)Asıl dava ve birleşen davanın kabulü ile

A) Davacı ...'un 01.03.2015 tarihli iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücünü %26 oranında kaybettiğinin tespitine,

B) Davacıya 01.09.2021 tarihinden itibaren %26 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ile gelir bağlanması talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR