Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10394 K.2025/281

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sigortalılık başlangıç tarihinin 10.06.1994 olduğunun ve 01.09.2021 tarihi itibarı ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacının, çalıştığını iddia ettiği iş yerinin 1994 yılı dönem bordrolarında isminin bulunmadığını ve yaşlılık aylığı bağlanması için aranan koşullara sahip olmadığını belirtmek sureti ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre davacının dava açmadan önce Kuruma başvuru dava şartını yerine getirmiş olduğu, davacının sigortalılık başlangıç tarihine ve yaşlılık aylığının bağlanması talebiyle yaptığı başvuruların Kurumca reddedilmiş olduğu, 26.08.1970 doğumlu olan davacı adına 14588 1701 iş yeri sicil numaralı iş yerinden 10.06.1994 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin verilmiş olduğu, aynı zamanda davacıya ilk işe giriş tarihinin 10.06.1994 tarihinin yazılı olduğu Sigorta Sicil Kartı fotokopisini dosyaya sunmuş olduğu,

Kurum müzekkere cevabına göre dava konusu ilk işe giriş bildirgesinin 08.07.1994 tarih 58358 varide Kurum kayıtlarına intikal ettiği ve ... sicil numarası aldığı, işe giriş bildirgesindeki sigorta sicil numarasının geçerli olduğu (yılın serisinden olduğu) ve halen davacı tarafından kullanıldığının bildirildiği,

aynı adreste bulunan 14588 1701 ve 31857 17 01 sicil numaralı iş yeri dönem bordrolarında 1993 yılından itibaren bildirimi bulunan ve iddia konusu 1994 Haziran ayında ise 20 gün hizmeti bulunan ...'ın beyanında kendisi çalışmaya başladıktan sonra davacının 1994 yılında çalışmaya başladığını, davacının jeoloji mühendisi olduğunu, kendisinin ekip ile arazide harita aplikasyonları yaptıklarını ve akşam ofise döndüklerini, davacıyı ofiste gördüğünü, davacının mesleği ile ilgili işler yaptığını, davacının şirketin planlama işlerinde çalıştığını, davacının stajer gibi olmadığını fiilen çalıştığını beyan ettiği,

... sicil numaralı iş yeri dönem bordrolarından dinlenen ... ve ... ile şirket ortağı da olan ... beyanlarında 1994 yılında davacının fiilen çalıştığını davacının teknik eleman olarak rapor hazırlama işlerinde çalıştığını beyan ettikleri, tanıkların beyanlarının birbiri ile tutarlı olduğu ve davacının iddialarını doğruladığı,

her ne kadar işe giriş bildirgesinin üzerinde işe giriş tarihi yer almasa da aslı celp olunan dava konusu işe giriş bildirgesinin 08.07.1994 tarih 58358 varide Kurum kayıtlarına intikal ettiği ve davacının dosyaya sunduğu sigorta sicil kartında işe başlangıç tarihinin 10.06.1994 tarihi olarak yer alması karşısında davacının 10.06.1994 tarihinde 1 gün fiilen çalıştığı anlaşılmakla davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 10.06.1994 tarihi oluğunun kabulü gerekmiş,

ayrıca davacı 31.08.2021 tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığı talebinde bulunmuş olup davalı Kurum tarafından davacının sigortalılık başlangıç tarihi 10.06.1994 tarihi olarak kabul edilmemiş, hizmet cetvelindeki gibi 13.03.1998 tarihi olarak kabul edilmesi nedeniyle davacının 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bakımından 506 sayılı Kanun'un Geçici 81./b-l(o) bendine tabi tutarak 5975 ödenmiş prim günü,

20 yıl sigortalılık süresi ve 54 yaş şartlarına tabi tutulmuş ve 7113 gün 4/a primi 23 yıl hizmeti olan davacının 54 yaş şartını sağlamadığı 51 yaşında olduğu gerekçesiyle reddedildiği ancak davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 10.06.1994 tarihi olduğunun anlaşılması karşısında davacının 506 sayılı Kanun'un Geçici 81./b-l(l) bendine göre 20 yıl sigortalılık 51 yaş ve 5750 prim gününe tabi tutulması gerektiği, davacının 31.08.2021 tahsis talep tarihinde 51 yaşını doldurup 52 yaşında olduğu ve 7114 4/a primi, 20 yıllık hizmet şartlarını gerçekleştirerek yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşılmakla davacının davasının kabulüne;

1-Davacının, 14588 017 sicil no.lu iş yerinde ilk işe başlangıç tarihinin 10.06.1994 tarihi olduğunun tespitine, 2-Davacının 31.08.2021 tahsis talep tarihini takip eden ay başı olan 01.09.2021 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurumun yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının çalıştığını iddia ettiği iş yerinin kendi babasına ait olduğunu bu nedenle sigortasız çalıştırılmasının ve primleri eksik yatırıldığı halde bunu fark etmemesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu, 1993 yılında üniversiteyi bitiren davacının daha sonra İTÜ'de yüksek lisans öğrencisi olduğunu, kararın soyut tanık beyanlarına dayandığını, davanın reddi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 10.06.1994 tarihi olarak tespitinin mümkün olup olmadığı, davacının 01.09.2021 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR