Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1074 K.2024/2306

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 15.04.1993 tarihinde davalı şirkette tuğla yükleyicisi olarak işe girdiğini, 30.12.2015 tarihine kadar 22 yıl kesintisiz çalıştığını, işveren tarafından SGK'ya eksik hizmet bildiriminin yapıldığını, son net ücretin 2.500,00 TL olduğunu, işveren aleyhine açılan birçok davanın işçiler lehine sonuçlandığını ve Yargıtay ilamı ile onandığını beyanla, davalı iş yerinde 15.04.1993–30.12.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili, açılan davanın usule ve yasaya aykırı olduğunu, 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, çalışma olgusunun yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini, davanın kamu düzenini ilgilendirdiğini, içtihatlara uygun gerekli araştırmaların yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne; davacının 169122.21 sicil numaralı davalıya ait iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak 01.06.1994-28.12.2009 tarih aralığında 5608 gün süreyle;

11.03.2010 - 05.12.2010 tarihleri arasında 265 gün,

10.02.2011 - 02.11.2011 tarihleri arasında 261 gün,

25.01.2012 - 04.05.2013 tarihleri arasında 461 gün,

16.05.2013 - 10.12.2013 tarihleri arasında 206 gün,

11.02.2014 - 08.12.2014 tarihleri arasında 296 gün,

14.03.2015 - 30.10.2015 tarihleri arasında 228 gün

olmak üzere toplam 7325 gün asgari ücret ile çalıştığı, bu çalışmanın 3442 günün kuruma bildirildiği, bildirilmeyen 3883 günün Kuruma bildirilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Fer'i Müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usule ve yasaya aykırı olduğunu, Yargıtay'ın emsal nitelikte kararları bulunduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci ve 86/9 uncu maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,