Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10905 K.2025/410

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, 01.09.2011 tarihinde davalı ...'a ait ... AVM içerisinde bulunan ... ... unvanlı iş yerinde pasta, poğaça ustası olarak çalışmaya başladığını, iş yerinin 2013 yılı Eylül ayı içerisinde davalı ... ...'a devredildiğini ve isminin ...

Sepeti olarak değiştirildiğini, değişikliğin sadece isim ve resmi evraklar üzerinde yapıldığını, çalışanların, iş yeri adresinin, faaliyet konusunun değişmediğini, davacının 02.04.2016 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini ve günlük 50,00 TL ücret karşılığı yevmiye usulü ile haftanın 7 günü çalıştığını ileri sürerek davacının, 01.09.2011-10.09.2013 tarihleri arasında davalı ... yanında, 11.09.2013- 02.04.2016 tarihleri arasında ise diğer davalı ... ... yanında günlük 50,00 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılar ile davacı arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığını, davacının devamlı olarak çalışmadığını, zaman zaman kısa sürelerde parasız kaldığında ve iş yoğunluğu olduğu dönemlerde en fazla 1-2 saatliğine yardım amaçlı geldiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçeside özetle; davacının Kurumda herhangi bir tescil kaydına rastlanmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü ile davacının 01.11.2011-10.09.2013 tarihleri arasında davalı ...’a, 11.09.2013-02.04.2016 tarihleri arasında davalı ...’a ait işyerinde asgari ücret düzeyinde SPEK miktarı ile kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının davalılara ait iş yerinde kesintisiz çalışmasının söz konusu olmadığını, yardım maksadıyla iş yerlerine gelerek zaman zaman yardım ettiğini, mahkeme tarafından tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının davacı çalışmasını kesin ve şüpheden uzak bir şekilde ispata yeterli olmadığını, tanıkların çelişkili beyanda bulunduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucunda karar verildiğini ileri sürererk istinaf isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılara ait iş yerlerinden davacı adına hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davalı ...'a ait 1061458 sicil sayılı iş yerinin 21.05.2003 tarihinde, davalı ... (...)'a ait 1061458 sicil sayılı iş yerinin 29.08.2013 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, davacının, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan tarihler arasında davalılara ait iş yerlerinde, hizmet akdi ilişkisine dayalı olarak ve sigortalı sayılmasını gerektirir nitelikte, fiili ve kesintisiz bir şekilde çalıştığının;

uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan dönem bordrolarında adları kayıtlı tanıklar ile komşu iş yeri tanıklarının anlatımları ve dosyada mevcut diğer deliller ile doğrulanması, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde verilen kararda isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dinlenen tanık beyanlarında davacının müvekkillere ait iş yerinde kesintisiz çalışmadığı, çalışmalara 2-3 ay ara verdiğinin belirtilmesine rağmen, bu beyanların neden hükme esas alınmadığının gerekçelendirilmediğini, verilen kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının kesin ve şüpheden uzak bir şekilde davacı çalışmalarını ispata yeterli olmadığını, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR