Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10969 K.2025/1927

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde 01.01.1996- 12.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, asgari ücretin üzerinde maaş aldığını, ancak sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını belirterek davacının prime esas gerçek ücretinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kesinleşen mahkeme kararına istinaden Kurum tarafından davacının prime esas kazancının ve emekli maaşının yeniden düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında her hangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davada; davacının kesinleşen ilam uyarınca iddia ettiği ücretin davacıya ödenip ödenmediği hususunun araştırıldığı, aybeay ödendiği hususunun ortaya konulamadığı işçilik alacağı dosyasında alacakların kesinleştiği ve ödendiği,

hizmet akdinin daha önceki bir tarihte sona ermiş olması karşısında ise yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerektiği bu hali ile davacı tarafın kesinleşen Sakarya 2. İş Mahkemesinin 2015/72 esas ve 2016/1015 karar ve 25.10.2016 tarihli kararına istinaden 11.160 TL fazla mesai ücret alacağı ve 369,67 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının toplamı 11.529,67 TL brüt pime esas kazancın çalışmanın geçtiği son ay olan 2014 /9. ay döneminde brüt 11.529,00 TL olarak prime esas kazanç elde ettiğinin tesbitine ve diğer dönemlere ilişkin taleplerin reddine karar verilmesi gerekmiş,

HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararının doğru olmadığı anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden davanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak;

I-Davalıların istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 bendi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, II-Davanın kısmen kabulü ile 1-Davacının davalı işveren nezdinde geçen 01.01.2009-12.09.2014 tarihleri arasındaki çalışmaları yönünden Eylül (09) 2014 döneminde Brüt 11.529,67-TL olarak prime esas kazanç elde ettiğinin tesbitine, 2-Davacının diğer dönemlere ilişkin ücretler yönünden bildirilen ücret üzerinde ücret aldığının ispatlanamaması sebebiyle taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını bu nedenle taleplerinin tümden reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. 2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının iddia ettiği döneme ilişkin dava konusu prime esas gerçek kazanç tutarının senetle ispat sınırının üzerinde olduğunu, bu nedenle davacı tarafından iddiası kapsamında yazılı delil yahut delil başlangıcı sunulması gerektiğini, aksi halde tanık dinlenmek suretiyle sonuca gidilemeyeceğini bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tesbiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR