Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11083 K.2025/930

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ...

Yünlü Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinde uzun yıllar usta olarak çalıştığını, iş kazası sonucunda Kayseri 3. İş Mahkemesinin 2015/644 Esas (yeni Esas 6. İş Mahkemesi 2020/14 Esas) sayılı dosyası ile tazminat davası açtıklarını, YSK'dan müvekkilinin %15 malul olduğuna dair rapor alındığını, ATK 2. Üst Kurulu Raporu ile %22,2 maluliyet belirlendiğini, 6. İş Mahkemesince 03.02.2022 tarihli celsede maluliyetin tespiti davası açmak için 2 haftalık kesin süre verildiğini ileri sürerek davacının geçirmiş olduğu kaza sonucu maluliyet oranının yeniden tespit edilmesine,

tespitin yapılmasından sonra aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilerek davacıya 26.09.2019 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kayseri 6. İş Mahkemesince alınan ATK raporundaki maluliyet oranını kabul etmediklerini, tazminat dosyasında Kurum taraf olmadığından bu dosyada alınan raporların Kurumu bağlar nitelikte olmadığını, yeniden ATK raporu alınması gerektiğini

ileri sürerek haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davanın kabulü ile 1-Davacının 01.04.2014 tarihinde uğradığı iş kazasına bağlı olarak %22,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine, 2-Kurum işleminin iptali ile davacıya 26.09.2019 tarihinden itibaren %22,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden maluliyet aylığı bağlanmasına...'' şeklinde hüküm kurularak karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı, yetki ve hak düşürücü süre itirazlarını yinelediklerini, müvekkil Kurumun hatalı bir işlemi olmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Davaya konu uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması istemine ilişkindir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298. maddesinde hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır.

Mahkeme kararı kanunda açıkça belirtilmiş unsurları ihtiva etmeli ve belli bir şekle uygun olarak yazılmalıdır. Kararda bulunması gereken hususlar HMK.'nın 297. maddede ayrıntılı olarak tek tek sayılarak gösterilmiştir. Bunun sebebi, kararın açık ve gerekçeli olması, infazı kabil olması ve hukuki dinlenilme hakkının yerine getirilmesidir. 298. maddeye göre de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacaktır.

Kararda yazılması gereken en önemli unsurlardan birisi de hüküm sonucudur. Zira hüküm sonucu, davacının somut talepleri hakkında infaz edilebilecek ve kesin hükme konu olabilecek şekilde kaleme alınmalıdır. Madde 297/2 “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”. hükmünü içermektedir.

2-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar gereğince hükümde, esasında bir isabetsizlik bulunmamakta ancak hüküm fıkrasının 2. bendinde ''maluliyet aylığı'' ibaresi değil, ''sürekli iş göremezlik geliri'' ibaresi kullanılması gerekli iken yanlış ibare ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR