Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11224 K.2025/8367

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 2.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Davacılar vekili dava dilekçesi ile davacıların murisinin 17.08.2018 tarihinde davalı şirket çalışanı ve şirket ulaşım aracı olan ... plakalı motosikleti kullanan ...'nin arkasında yolcu olarak bulunurken ... plakalı otomobil ile çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, kazanın iş kazası olduğunu belirterek eş ... için 50,00 TL maddi, 100.00,00 TL manev, baba ... ve anne ... için 25,00 er TL maddi, 50.000,00 er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

4.Davacılar vekili 29.09.2023 tarihli talep artırım dilekçesi ile, maddi tazminat taleplerini ... için 280.045,3-TL, ... için 22.786,3-TL, ... için 44.450,1-TL 'ye artırdığını belirtmiştir.

5.Davacı vekili 07.12.2023 tarihli beyan dilekçesinde; .. yapılan ıslah işleminin davalı şirketin % 20 kusuru olması nedeni ile bu kusura tekabül eden miktar için yapıldığını belirtmiştir.

6.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarihli kararı ile dosya kapsamı nazara alınarak davacı 17/08/2018 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak vefat ettiği, Sosyal Sigortalar Kurumunun Rehberlik ve Teftiş Ankara Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 02/07/2019 tarih ve 408360/12/İR/12 sayılı inceleme raporunda; sigortalı olayının 5510 sayılı kanunun 13. maddesi birinci fıkrası (a) ve (b) bendi gereğince iş kazası olduğu sonuç ve kanaatine varıldığını, denetime elverişli kusur raporuna göre davacı kazalı işçinin %5 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş olup ve % 5 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak,

yine SGK tarafından rücu edilebilecek olan hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değerinin mahsup edilmesi ile davalı şirketin %20 oranındaki kusur durumu da nazara alınarak ve davacının talebi ile bağlı kalınarak davacı ... için 280.045,3 TL, davacı ... için 22.786,3 TL maddi tazminat, davacı ... için 44.450,1 TL maddi tazminat taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile, eş ... için 100.000,00 TL ve ... için 50.000,00 TL, ... için ise 50.000,00 TL manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile kaza tarihi olan 17.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

7.Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesince verilen kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarihli kararı ile davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

8.Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra davacılar vekilinin davalı şirket yönünden işbu davalının %20 kusuruna tekabül eden miktarı talep ettiği ve Mahkemece bu yönde davanın kabulüne karar verildiğinin anlaşılması karşısında davalı vekili yönünden hükmedilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.