Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11251 K.2025/861

Taraflar arasındaki meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın dahili davalılar vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenlerin yanında çalışırken 09.06.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, Yüksek Sağlık Kurulunun 25.04.2018 tarihli kararında sigortalının geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kaybı oranının %29,2 olarak belirlenerek başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, müvekkili ile davalı işverenler arasında iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davası görüldüğünü,

bu dosya kapsamında SGK tarafından verilen sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 14.11.2018 tarihli mütalaasında %40 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirlendiğini, davalı tarafların itirazı üzerine ATK 2. Üst Kurulu tarafından verilen %40 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı mütalaası ile müvekkilin maluliyet oranının %40 olduğunun kesinlik kazandığını, Kurumdaki %29,2 oranındaki kaydının %40 olarak düzeltilmesine ve aylık,

özlük ve peşin sermaye değerlerinin bu oran üzerinden düzeltilmesi için Kuruma yaptıkları başvuruların reddedildiğini belirterek, müvekkilinin meslekte kazanma gücü kayıp oranının Adli Tıp Kurumu raporunda tespit edilen oran olan %40 olarak tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Yüksek Sağlık Kurulunda değerlendirilmek üzere yapılan itirazların, Kurum sağlık kurulu kararlarının sosyal güvenlik il müdürlükleri veya sosyal güvenlik merkezlerince kararın ilgililere tebliğ edildiği tarihten itibaren 6 ay içerisinde yapılacağını, davacı tarafından davanın süresinde açılmadığını, sigortalının iş kazasına uğraması, hastalanması, tedavi süresinin uzaması veya iş göremezliğinin artmasına sebebiyet verip vermediği, tedavisini tamamlayıp tamamlamadığı durumlarının da araştırılması ve tespit edilmesi gerektiğini, Kurumca yapılan işlemlerin yasal düzenlemelere uygun olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Dahili Davalılar ... Turizm Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yaşanan iş kazasında tam kusurlu olduğunu, davacının Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tespit olunan %29,2 oranındaki iş gücü kaybının yüksek olduğunu, davacının tam teşekküllü devlet hastanesine gönderilerek meslekte çalışma kaybının net olarak ortaya çıkarılması için yeniden rapor alınmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile sigortalı ...'ın 09.06.2016 tarihinde uğradığı iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranın E cetveline göre %40,0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalılar vekili ile davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri:

Dahili davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 05.01.2016 tarihinden itibaren aşçı olarak ... firmasında sigortalı olarak çalıştığını, diğer davalılar arasında hukuki irtibat olmadığı için pasif husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin iş kazasında işçi sağlığı ve iş yeri kurallarına uygun olarak tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, davacıya görev tanımı gereği kendisinden beklenen hizmet ile bu hizmetleri yerine getirirken uyulması gerekli kural ve talimatların bildirildiğini, davacının yaşanan kazada tam kusurlu olduğu ikrarı ve tanık beyanları ile sabit olduğunu,

müvekkilinin davacının tüm masraflarını karşıladığını, davacının işi bırakmak suretiyle kötü niyetli davrandığını, ancak aynı işi yapmaya devam ettiğini, meslekte kazanma gücünde bir azalma olmadığını, belirlenen maluliyet oranının hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, aksi halde dosyanın kaza tarihinde yürürlükte olan maluliyet oranları yönetmeliğine göre belirlenmek üzere yeni bir bilirkişiye ve keşfen/muayene neticesinde tam teşekkülü bir hastaneden alınacak raporla oranın belirlenmesini,

davanın Ak Sigorta A.Ş.'ye ihbar edilmesine ve yukarıda belirtilen tüm sebeplerle davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin ilgili yasaya, yönetmelik ve tüzüğe göre usul yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin ve dahili davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum tarafından belirlenen oranlar ile Adli Tıp Kurumu tarafından belirtilen raporlar arasındaki farklılıklar ve çelişkilerin giderilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının, davalı işverenlerin yanında çalışırken 09.06.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 25 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR