Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11425 K.2025/2273

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalının 24.12.2020 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kayıp oranının ve iş kazasının meydana gelmesindeki kusur oranlarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı sigortalı vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-Kusur tespiti talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine

2-Sürekli iş göremezlik derecesine tespiti talebinin kabulü ile ... oğlu, 1965 doğumlu ...’in 24.12.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli peroneal sinir hasarı arızası nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve montajcı olduğu anlaşılmakla meslek grup numarası 10 (on) alınarak; Gr10 XII (38A.……….30)A %34x1.5=%6,8 Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 28.05.2011 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %7.2 (yüzdeyedinoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "Somut olayda;

1-Sürekli iş göremezlik derecesinin tespitinin yanında kusur oranlarının da tespiti istenmiş olup, kusur oranlarının tespitine ilişkin olarak verilecek kararın infaz edilme imkânı yoktur. Zira bu konuda davacının ayrıca eda davası açması gerekecektir. Bu nedenle ayrıca kusur oranlarının tespitinin istenmesinde hukuki yarar bulunmadığından davacının bu isteminin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2- Çalışma gücü kaybı ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu oluşan meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybının tespitinde izlenecek yol 506 sayılı Kanunun 109. ve 5510 sayılı Kanunun 95. maddelerinde açıkça belirtilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı şirkete ait iş yerinde çalışan davalı sigortalı ...'in 24.12.2010 tarihinde geçirdiği kazanın, Kurumca iş kazası sayıldığı, Kurum Sağlık Kurulunun 16.09.2014 tarihli raporunda; sürekli iş göremezlik derecesinin %31.2 olarak belirlendiği ve bu oran üzerinden gelir bağlandığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 11.06.2018 tarih ve 45/10033 sayılı kararında da davalı sigortalının %31.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığına karar verildiği,

sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin tazmini için davalı Kurumca, davacı işveren aleyhine açılan 2017/504 E. sayılı rücu davasının yargılaması aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 29.05.2019 tarih ve 9404 sayılı, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 04.06.2020 tarih ve 26604 sayılı raporlarında ise davalı sigortalının %7.2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin bildirildiği,

eldeki davada alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 26.12.2022 tarih ve 26604 sayılı, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 06.07.2023 tarih ve 2161 sayılı raporlarında da sigortalının 24.12.2010 tarihinde geçirdiği iş kazasından dolayı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 28.05.2011 tarihinden itibaren E cetveline göre %7.2 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; yukarıda anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, eldeki davada gerek ATK 3. İhtisas Kurulu'ndan gerekse ATK 2. Üst Kurulu'ndan ek raporlar alınarak sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin başlangıç tarihinin de belirlenmiş ve açıkça hükümde gösterilmiş olması, ATK 2. Üst Kurulunun bu konuda son merci olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte bulunması karşısında İlk Derece Mahkemesince bu hususta verilen kararda da bir isabetsizlik görülmediği" gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; ATK raporunun düzenlenmesi sırasında davalı sigortalının fiziken muayene edilmediğini ve eksik inceleme ile rapor tesis edildiğini, ayrıca Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi ile ATK raporları arasındaki büyük çelişki nedeniyle yaptıkları itirazların da nazara alınmamış olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR